Ο Έλληνας φοιτητής της Γένοβας, Κώστας Γεωργάκης αυτοπυρπολήθηκε μπροστά από τα Δικαστήρια της πόλης στις 19 Σεπτεμβρίου 1970 για να στείλει μήνυμα λευτεριάς για την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο.
Γεννήθηκε στη Κέρκυρα στις 23 Αυγούστου 1948.
Μετέβη για σπουδές -Γεωλογία– στη Γένοβα της Ιταλίας και είχε ενταχθεί από νεαρή ηλικία στη Νεολαία της Ένωσης Κέντρου και ήταν υπεύθυνος για τις δημόσιες σχέσεις και τα έντυπα της ΕΔΗΝ.
Σε γράμμα προς τον πατέρα του έγραφε χαρακτηριστικά:
«Ο γιος σου δεν είναι ήρωας, είναι ένας άνθρωπος σαν τους άλλους…»
«Δύο ημέρες πριν αυτοπυρποληθή ο Κ. Γεωργάκης έστειλε γράμμα στον πατέρα του, στο οποίο εξηγούσε τους λόγους του διαβήματός του. Το γράμμα αυτό, έχει ως εξής:
“Αγαπητέ μου πατέρα,
Συγχώρεσέ με για την πράξη μου αυτή. Δεν θέλω να κλάψης. Ο γιος σου δεν είναι ήρωας, αλλά ένας απλός άνθρωπος, όπως όλοι οι άλλοι.
Φίλησε αντί για μένα τη γη της πατρίδος μας. Δεν ήθελα να διατρέξετε οιονδήποτε κίνδυνο, εξ’ αιτίας της δραστηριότητός μου. Δεν μου έμενε, παρά να ενεργήσω σαν ελεύθερος άνθρωπος.
Σε φιλώ
Ο Κωνσταντίνος σου”
Ο νεαρός Κερκυραίος φοιτητής επέλεξε την αυτοπυρπόληση για να καταγγείλει διεθνώς τη δικτατορία των συνταγματαρχών.
Τα ξημερώματα της 19ης Σεπτεμβρίου 1970, ο Γεωργάκης πήγε στην πλατεία Ματεότι, μπροστά στο Δικαστικό Μέγαρο της Γένοβας και αυτοπυρπολήθηκε. Τρέχοντας με ανοιχτά τα χέρια, φώναζε: “Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα”, “Το κάνω για την ελευθερία της πατρίδας μου”, “Οι Ιταλοί πρέπει να φωνάζουν ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα”, καθώς και διάφορα άλλα αντιδικτατορικά συνθήματα.
Πέθανε στο νοσοκομείο Σαν Μαρτίνο, όπου μεταφέρθηκε, συνεπεία των εγκαυμάτων του.
Όπως ανέφερε η Ιταλική αστυνομία, ο Έλληνας φοιτητής στάθμευσε με το αυτοκίνητό του στην πλατεία, έβρεξε τα ρούχα του με βενζίνη κι έβαλε φωτιά.
Τέσσερις οδοκαθαρισταί, που εργάζονταν εκείνη τη στιγμή στην πλατεία, έσβησαν τις φλόγες και μετέφεραν τον νεαρό στο νοσοκομείο.
Ο Κώστας Γεωργάκης με τον δικό του τρόπο, έστειλε το μήνυμα της αντίστασης και της ανατροπής της χούντας των συνταγματαρχών που είχαν επιβληθεί με στρατιωτικό πραξικόπημα την 21η Απριλίου 1967 στη χώρα μας.
Φωτο: «ΤΟ ΒΗΜΑ», 20.9.1970, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» | «ΤΑ ΝΕΑ»
Η θυσία του Κώστα Γεωργάκη προκάλεσε διεθνή αίσθηση και μετατράπηκε σε σύμβολο αντίστασης κατά της χούντας των συνταγματαρχών.
Η κηδεία του στη Γένοβα μετατράπηκε σε αντιδικτατορική εκδήλωση, ενώ φωτογραφικά τεκμήρια της εποχής διασώζονται σήμερα στα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας. (Search Culture)
Φωτο: Από την κηδεία του Κώστα Γεωργάκη στη Γένοβα – Πηγή www.searchculture.gr/aggregator/edm/dig_ASKI/000171-122947
Στην Ελλάδα, όμως, η δικτατορικό καθεστώς επιχείρησε να αποσιωπήσει το γεγονός.
Η επιστροφή της σορού του στην Ελλάδα καθυστέρησε περίπου τέσσερις μήνες.
Οι δικτάτορες επιχείρησαν να αποσιωπήσουν το γεγονός και καθυστέρησαν την επιστροφή της σορού του στην Κέρκυρα για τέσσερις μήνες. Οι δικτάτορες φοβούνταν ότι η κηδεία ενός 22χρονου θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μεγάλη αντιχουντική διαδήλωση.
Τελικά, τον Ιανουάριο του 1971, ο φοιτητής Κώστας Γεωργάκης επέστρεψε νεκρός στην Κέρκυρα και η ταφή του πραγματοποιήθηκε υπό αστυνομική επιτήρηση, κάτω από αυστηρή αστυνομική επιτήρηση λόγω του φόβου για λαϊκές αντιδράσεις.
Ο φοιτητής Κώστας Γεωργάκης δεν πρόλαβε την εξέγερση της Νομικής. Δεν πρόλαβε το Πολυτεχνείο. Δεν πρόλαβε την πτώση της Χούντας τον Ιούλιο του 1974.
Η πράξη του όμως θεωρείτε προάγγελος της φοιτητικής αντίστασης που ακολούθησε.
