Επίδομα ανεργίας δύο μηνών κ. Μαρινάκη; Όταν η εξουσία ξεχνά αυτούς που βρίσκονται στην ανάγκη
Η δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη ότι, κατά την προσωπική του άποψη, το επίδομα ανεργίας δεν θα πρέπει να ξεπερνά τους δύο μήνες δεν είναι μια απλή «προσωπική άποψη». Είναι μια πολιτική θέση που ο ίδιος δήλωσε ότι θα διεκδικήσει να εφαρμοστεί μετά τις εκλογές.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία.
Το επίδομα ανεργίας δεν είναι φιλοδώρημα της κυβέρνησης προς τον άνεργο. Δεν είναι χρήματα που τα μοιράζει κάποιος από την προσωπική του τσέπη. Είναι μέρος ενός συστήματος κοινωνικής προστασίας και ασφαλιστικής ανταποδοτικότητας, στο οποίο έχουν συμβάλει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.
Γι’ αυτό και προκαλεί οργή η λογική του «δύο μήνες και μετά βλέπουμε».
Γιατί ο άνεργος δεν είναι ένας αριθμός σε έναν πίνακα. Είναι ο άνθρωπος που έχασε τη δουλειά του, ο εργαζόμενος μεγαλύτερης ηλικίας που δυσκολεύεται να ξαναμπεί στην αγορά εργασίας, η οικογένεια που μέσα σε λίγες εβδομάδες μπορεί να βρεθεί χωρίς το απαραίτητο εισόδημα.
Και ακόμη πιο προκλητικό είναι το σκεπτικό ότι τα χρήματα που θα «γλιτώσουμε» από το επίδομα ανεργίας μπορούν να κατευθυνθούν στη μείωση ασφαλιστικών εισφορών για τις επιχειρήσεις.
Δηλαδή, από τη μία πλευρά ο άνεργος να περιορίζεται σε δύο μήνες στήριξης και από την άλλη να αναζητούνται πόροι για ελαφρύνσεις προς τις επιχειρήσεις;
Όχι. Η κοινωνική προστασία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως περιττό κόστος που πρέπει να περικοπεί για να εξυπηρετηθεί η αγορά.
Και κανείς δεν μπορεί να μιλά αφ’ υψηλού για την ανεργία και να θεωρεί ότι επειδή υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις εργασίας, κάθε άνεργος μπορεί απλώς να βρει μια δουλειά αύριο το πρωί.
Η ανεργία δεν είναι επιλογή.
Το επίδομα ανεργίας δεν είναι χάρη.
Και η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι ταμείο για να χρηματοδοτούνται άλλες πολιτικές.
Όποιος βρίσκεται σήμερα σε δύσκολη θέση χρειάζεται δικαιώματα, αξιοπρέπεια και πραγματική στήριξη, όχι μαθήματα αυτάρκειας από ανθρώπους που δεν έχουν ζήσει την ίδια ανασφάλεια.
Η πολιτική κρίνεται τελικά από μια απλή ερώτηση…
Με ποιον είσαι όταν ο άλλος πέφτει; Με αυτόν που χρειάζεται στήριξη ή με εκείνον που έχει ήδη τα περισσότερα;
Επίδομα ανεργίας: Τι παίρνουν σήμερα οι άνεργοι – Οι αντιδράσεις των εργαζομένων και των ανέργων
Αλεξάνδρα Κλειδαρά dnews.gr
Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης βρίσκεται ξανά το επίδομα ανεργίας, με το ενδεχόμενο περιορισμού της διάρκειάς του να προκαλεί αντιδράσεις. Την ίδια ώρα, σε εφαρμογή βρίσκεται ήδη το κλιμακωτό μοντέλο της ΔΥΠΑ, που συνδέει περισσότερο την παροχή με τον μισθό, τις ημέρες εργασίας και το ασφαλιστικό ιστορικό του ανέργου.
Ο ντόρος γύρω από το επίδομα ανεργίας φέρνει ξανά στην επιφάνεια ένα ζήτημα που αφορά εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους: πόσο πρέπει να διαρκεί η οικονομική στήριξη όταν κάποιος χάνει τη δουλειά του και ποιο θα πρέπει να είναι το ύψος της.
Από τη μία πλευρά παραμένει σε ισχύ το υφιστάμενο τακτικό επίδομα ανεργίας και από την άλλη εφαρμόζεται το νέο κλιμακωτό επίδομα, το οποίο αλλάζει τον τρόπο υπολογισμού και καταβολής της παροχής.
Πόσα χρήματα παίρνει σήμερα ένας άνεργος
Στο υφιστάμενο σύστημα, το βασικό μηνιαίο επίδομα ανέρχεται σήμερα σε 565 ευρώ για την ανώτερη κατηγορία αποδοχών. Για εργαζόμενους με χαμηλότερο μέσο όρο μικτών αποδοχών, το ποσό πέφτει στα 423,75 ευρώ ή στα 282,50 ευρώ, ανάλογα με την κατηγορία στην οποία εντάσσονται.
Κωνσταντίνος Λιβέρης: Ο ΠΑΝΣΥΠΟ βάζει στο επίκεντρο της κριτικής του την έννοια της ανταποδοτικότητας. Η θέση του είναι ότι το επίδομα ανεργίας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως κρατικό βοήθημα που παρέχεται κατά βούληση, αλλά ως ασφαλιστική παροχή που συνδέεται με εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών.
Με αυτή τη λογική, υποστηρίζει ότι όποιος έχει εργαστεί και έχει καταβάλει εισφορές δεν ζητά «χάρη» όταν μένει άνεργος, αλλά ενεργοποιεί ένα δικαίωμα κοινωνικής ασφάλισης.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί στον ΠΑΝΣΥΠΟ η περίπτωση των εποχικά εργαζόμενων, κυρίως στον τουρισμό και την εστίαση. Πρόκειται για εργαζόμενους που μπορεί να έχουν κανονική απασχόληση για αρκετούς μήνες τον χρόνο, αλλά στη συνέχεια να μένουν εκτός εργασίας για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω της ίδιας της εποχικότητας του κλάδου.
Ο ΠΑΝΣΥΠΟ ζητά, μεταξύ άλλων, την ουσιαστική ενίσχυση της προστασίας αυτών των εργαζομένων και την αναπροσαρμογή του ειδικού εποχικού βοηθήματος, το οποίο σήμερα κυμαίνεται περίπου από 719 έως 1.438 ευρώ, ανάλογα με τον κλάδο και τις προϋποθέσεις.
