Μιχάλης Ρίζος γιατρός παθολόγος- εντατικολόγος : Ο θάνατος του λαοφιλούς Γιώργου Μαζωνάκη αναδεικνύει πολύ σοβαρά ζητήματα που αφορούν την άσκηση της ιατρικής, τα οποία έχουν πάρει επικίνδυνες διαστάσεις

Φωτο: Γιώργος Μαζωνάκης, έφυγε απο τη ζωή σε ηλικία 54  ετών

Του Μιχάλη Ρίζου*

Γράφτηκαν ήδη πολλά και θα γραφτούν ακόμα περισσότερα τις επόμενες μέρες για το θάνατο του λαοφιλούς Γιώργου Μαζωνάκη.

Αναδεικνύονται όμως κάποια πολύ σοβαρά ζητήματα που αφορούν την άσκηση της ιατρικής, τα οποία έχουν πάρει επικίνδυνες διαστάσεις.

Το πρώτο είναι η περίφημη “ιατρική διαφήμιση”. Δηλαδή το marketing και η αυτοπροβολή των … επιτευγμάτων και των … υπερσύγχρονων θεραπειών από συναδέλφους, συνήθως του ιδιωτικού τομέα, μέσω των social, προφανώς προς άγραν πελατείας ή για ικανοποίηση των προσωπικών τους φιλοδοξιών. Το νομοθετικό πλαίσιο, παρότι υποτίθεται ότι ρητά απαγορεύει την προσωπική προβολή, την παραπλανητική πληροφόρηση, τις υποσχέσεις θεραπείας, τις αναφορές σε “αποκλειστικές μεθόδους” κλπ, ούτε εφαρμόζεται ούτε το ελέγχει κανένας.

Εδώ είναι τεράστιες και οι ευθύνες των Ιατρικών Συλλόγων, ειδικά των μεγάλων πόλεων, που ανέχονται και συναινούν σε αυτή την άθλια πρακτική (το πολύ να κάνουν σύσταση για το μέγεθος της … πινακίδας σε ιατρείο της γειτονιάς, και όχι του Κολωνακίου, σε κάποιες περιπτώσεις).

Το δεύτερο είναι ακόμα πιο σοβαρό και αφορά την όλο και πιο συχνή εφαρμογή (πάντα με το αζημίωτο) μεθόδων παραϊατρικής και ψευτοεπιστήμης που εκτός της εκμετάλλευσης του απελπισμένου ασθενούς έχουν πολλές φορές και επικίνδυνες συνέπειες. Τελευταία έχει έρθει στη μόδα (επίσης με το αζημίωτο) και η “ιατρική” της αισθητικής και της αντιγήρανσης. Βλαστοκύτταρα, PRP, πλασμαφαιρέσεις, αναγεννήσεις δέρματος, χόνδρων, αρθρώσεων, υποσχέσεις αιώνιας νεότητας και ευζωίας, εραστές του τέλειου σώματος, μαζί με εμβολιοφοβία (αφού όσοι είναι σωματικά γυμνασμένοι και έχουν ισχυρή ανοσία θα επικρατήσουν), περιθωριοποίηση της κλασσικής, ορθολογικής, αιτιολογικής ιατρικής σκέψης και παρέμβασης.

Καμιά συζήτηση για τις κοινωνικές, εργασιακές και περιβαλλοντικές συνθήκες που αυξάνουν τη νοσηρότητα, τη σωματική και ψυχική καταπόνηση.

Δεν ξέρω ….

Η απόλυτη εμπορευματοποίηση όταν συνδυαστεί με την μικροαστική ή αστική ματαιοδοξία οδηγεί σε επικίνδυνους δρόμους.

Φοβάμαι αυτή τη σύγχρονη φιλοσοφία του υπερανθρώπου με “ιατρική” μάλιστα υποβοήθηση ….

Και θέλω να ξαναθυμηθώ τον Όσκαρ Ουάιλντ στο (απαγορευμένο και λογοκριμένο τότε) Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι, όπου ο ήρωας μέσα στον απύθμενο ναρκισσισμό του κατακτά τη σωματική τελειότητα και διαρκή νεότητα με την ψυχή, το πνεύμα και την ηθική του όμως να γίνεται όλο και πιο γερασμένη, κακοποιητική και μοχθηρή.

ΥΓ. Η εν λόγω διαφήμιση.

* Ο Μιχάλης Ρίζος είναι γιατρός παθολόγος- εντατικολόγος  στο Αττικό Νοσοκομείο, συνδικαλιστής στο χώρο της δημόσιας υγείας 

Ρωγμή στην ενημέρωση – rogmistinenimerosi2.blogspot.com