Ελλάδα 2.0: Virtual πρωθυπουργός, πραγματική οικολογική και κοινωνική υστέρηση
Το Ταμείο Ανάκαμψης ως χαμένη ευκαιρία για τη Βιώσιμη Μετάβαση
Το βιντεοσκοπημένο με Τεχνητή Νοημοσύνη μήνυμα του πρωθυπουργού για την «επιτυχία» του προγράμματος «Ελλάδα 2.0» -σύμφωνα με τους «ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ – Οικολογία»- συμπυκνώνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την πραγματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής: εικονική πραγματικότητα στις επικοινωνιακές φιέστες, καταστροφική στασιμότητα στο πεδίο.
«Ο Πρωθυπουργός χρειάστηκε ένα avatar Τεχνητής Νοημοσύνης για να περιγράψει ένα εικονικό success story», δηλώνει ο συντονιστής της ΕΓ των «ΠΡΑΣΙΝΩΝ – Οικολογία», Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Αν όμως ρωτήσετε τους πολίτες που βιώνουν την καταστροφή των δασών, την ανεπάρκεια των δημόσιων μεταφορών και την ακρίβεια της ενέργειας, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Το Ταμείο Ανάκαμψης έπρεπε να είναι το εργαλείο για την κλιματική ανθεκτικότητα και τη δίκαιη μετάβαση. Η κυβέρνηση το μετέτρεψε σε ταμείο διοχέτευσης πόρων σε λίγους, αφήνοντας τη χώρα απροετοίμαστη απέναντι στην κλιματική κρίση».
Πίσω από τα ψηφιακά φίλτρα και τους πανηγυρισμούς για τους αριθμούς των εκταμιεύσεων, οι «ΠΡΑΣΙΝΟΙ – Οικολογία» εκτιμούν ότι το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ) εξελίχθηκε σε μια τεράστια χαμένη ευκαιρία για τον πραγματικό πράσινο μετασχηματισμό της χώρας:
-
Αποψίλωση πόρων από τις σιδηροδρομικές υποδομές: Την ώρα που η Ευρώπη επενδύει σταθερά στα μέτρα σταθερής τροχιάς, στην Ελλάδα απεντάσσονται κρίσιμα σιδηροδρομικά έργα ενώ η αποκατάσταση του δικτύου καρκινοβατεί.
-
Θυσία των αντιπλημμυρικών στον βωμό της πρόχειρης διαχείρισης: Έργα ολιστικής περιβαλλοντικής θωράκισης και προστασίας λεκανών απορροής στην Κεντρική Μακεδονία και αλλού ακυρώθηκαν ή περικόπηκαν, αφήνοντας τις τοπικές κοινωνίες έρμαιο των ακραίων καιρικών φαινομένων.
-
Ενεργειακή δημοκρατία στο περιθώριο: Αντί τα κονδύλια να κατευθυνθούν στις Ενεργειακές Κοινότητες, την αυτοπαραγωγή των νοικοκυριών και την καταπολέμηση της ενεργειακής φτώχειας, η μερίδα του λέοντος του δανειακού σκέλους κατέληξε σε λίγους επιχειρηματικούς ομίλους για ΑΠΕ βιομηχανικής κλίμακας σε ευαίσθητα οικοσυστήματα.
Το «Ελλάδα 2.0» σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε «από τα πάνω προς τα κάτω». Η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι Περιφέρειες μετατράπηκαν σε απλούς παρατηρητές ή διεκπεραιωτές ψηφιακών μελετών, ενώ οι αποφάσεις για το πού θα διοχετευθούν τα δισεκατομμύρια λήφθηκαν σε κλειστά υπουργικά γραφεία στην Αθήνα, μακριά από τις πραγματικές τοπικές ανάγκες.
Είναι σαφές ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν μπορεί να κρύψει την έλλειψη στρατηγικής για την κυκλική οικονομία, τη διαχείριση των υδατικών πόρων και την προστασία της βιοποικιλότητας.
