Από την εικόνα ανανέωσης στην εικόνα εγκατάλειψης
Υπάρχουν δημόσιοι χώροι που αποτυπώνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την εικόνα μιας πόλης. Το Πάρκο Καραολή και Δημητρίου είναι ένας από αυτούς.
Το γκαζόν, τα λουλούδια και τα διάφορα φυτά που είχαν τοποθετηθεί από το Δήμο στο μεγαλύτερο μέρος του πάρκου σήμερα δεν υπάρχουν.
Διασχίζοντας το πάρκο Καραολή και Δημητρίου η εικόνα είναι αποκαρδιωτική
Σήμερα στο πάρκο Καραολή και Δημητριου, ένα χώρο αναψυχής και πρασίνου, ανάπαυσης και περιπάτου, ένα πολυχώρο οπού γονείς, παιδιά, έφηβοι, ηλικιωμένοι καθώς και άτομα με αναπηρίες, που μπορούν να κυκλοφορούν και να το απολαμβάνουν, η εικόνα είναι αποκαρδιωτική, δείχνει παραμέληση και εγκατάλειψη.
Όποιος το επισκεφθεί σήμερα, θα διαπιστώσει μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να αφήσει κάποιον αδιάφορο. Το γκαζόν, τα λουλούδια και τα φυτά που είχαν τοποθετηθεί σε μεγάλο μέρος του πάρκου έχουν πλέον σε σημαντικό βαθμό εξαφανιστεί, αφήνοντας πίσω έναν χώρο που δείχνει να έχει χάσει μεγάλο μέρος της φροντίδας και της ζωντάνιας που θα έπρεπε να χαρακτηρίζουν ένα σύγχρονο πάρκο.
Και το ερώτημα είναι απλό:
Είναι ανεπαρκές το πότισμα; Δεν υπήρξε η απαιτούμενη συντήρηση; Δεν υπήρχε επαρκής παρακολούθηση της κατάστασης του πρασίνου; Ή μήπως για ακόμη μία φορά αντιμετωπίζουμε τους δημόσιους χώρους με λογική «φτιάχνουμε σήμερα και αύριο βλέπουμε»;
Δεν γνωρίζουμε ποια ακριβώς είναι η αιτία. Αυτό που γνωρίζουμε, όμως, είναι το αποτέλεσμα.
Και το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που αξίζουν οι κάτοικοι.





.jpeg)













