Οδυσσέας Τηλιγάδας: Προς τον Σολωμό Σολωμού – ΟΔΟΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΟΣ, αριθμός 14η Αυγούστου 1996!!! Σήμερα αδελφέ θα ήθελα να σου χαρίσω την Λευτεριά της Κύπρου

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΟΛΩΜΟ ΣΟΛΩΜΟΥ

ΟΔΟΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΟΣ, αριθμός 14^η Αυγούστου 1996!!!

Σήμερα αδελφέ θα ήθελα να σου χαρίσω την Λευτεριά της Κύπρου, ως δώρο στην μνήμη σου, αλλά δυστυχώς τα δικά μου τα «ΘΕΛΩ», όπως και η δική σου «ΘΥΣΙΑ» ΕΧΑΘΗΚΑΝ στην σκοπιμότητα των ΣΧΕΔΙΩΝ της Νέας Τάξεως και της Παγκοσμιοποιήσεως.

Αδελφέ, δέξου σε παρακαλώ αυτά τα λίγα λόγια της ψυχής μου, ως δώρο, της τιμής σου. Για σήμερα, με συγχωρείς, αυτά μονάχα έχω να σου προσφέρω. Αύριο… Ίσως!!! Ελπίζω!!! Ακόμα ελπίζω πως θ’ αστράψει ξανά το ΦΩΣ του Ελληνισμού!!! Ελπίζω αδελφέ, ακόμα ελπίζω!!!

Ωδή

Μέρα μηδέν τό έλαβες τό μήνυμα εκείνο

τό χαραγμένο στων αλύγιστων ηρώων μας τήν μνήμη

μέ του δίκιου τους τήν λάμψη.

Καί στην ομίχλη απ’ τό χθές, μέσα στην θύμησή σου,

ως σάλπισμα εξέγερσης πελώριο ξεπροβάλει

τής νιότης σου τό όραμα που στένεψε τόν χρόνο.

Ξάφνου η καρδία σου τράνεψε κι απλώνοντας τά χέρια

πλάτυνες τούς ορίζοντες κι ύψωσες στά ουράνια

της σκλάβας Κύπρου τήν κραυγή:

« Τούρκε, Αττίλα φονευτή, δέν σου ανήκει τούτ’ η γή! »

Έτσι ενόγαγες εσύ τήν Λευτεριά

κι έγινες θρύλος, ύμνος μας τρανός κι υπόσχεση αντάμα   

νά πληρωθεί του έθνους μας το ακριβό τό τάμα.

Κι εμείς, κρατώντας ταπεινά ως μόνο φυλαχτό

τήν καύτρα του τσιγάρου σου που κρέμοταν στά χείλη,

σαν πυροκόκκινη φωτιά σέ Λευτεριάς καντήλι,

ως ακριβό θυμίαμα τήν ώρια θύμησή σου

καί σαν τό θείο άγιασμα τό αίμα της πληγής σου,

παρουσιάζουμε σεμνά τά όπλα της ψυχής

καί σου ευχόμαστε θερμά μ’ ένα λεπτό σιγής:

« Καλό ταξίδι Σολωμέ! Πήγαινε στο καλό.

Εμείς σέ συντροφεύουμε μέ ένα ευχαριστώ!

Σ’ ευχαριστούμε όλοι εμείς, της ελπίδας η γενιά

που κέρδισε μιά ματωμένη σπιθαμή ελευθεριά! 

Σ’ ευχαριστούμε! Έχε γειά!»

Η δολοφονία του Σολωμού Σολωμού δεν ξεσήκωσε τους ραγιάδες. Ο θάνατός του απέβη άκαρπος.

Ας τον τιμήσουμε εμείς μαζί με τους ήρωές μας που έπεσαν για την Πατρίδα.

Ηθικό χρέος, ένα αφιέρωμα στη μνήμη του.

Οδυσσέας Τηλιγάδας

Από την ποιητική μου συλλογή «ΚΡΑΥΓΗ»