Στων Ουρανών τη Βάρδια… 
Για τους ανθρώπους των πυροσβεστικών ελικοπτέρων στην Ψάθα.
Δεν ήσασταν απλώς πιλότοι,
μήτε ταξιδιώτες του αέρα.
Ήσασταν φλόγα που αντιμάχεται τη φλόγα,
ελπίδα που πετά εκεί που ο φόβος περισσεύει.
Όταν η γη φλεγόταν και οι άνθρωποι κοιτούσαν τον ουρανό,
εσείς κοιτούσατε τη φωτιά κατάματα.
Δεν γυρεύατε δόξα,
ούτε χειροκρότημα,
μονάχα να γυρίσει ένα παιδί στο σπίτι του,
να σωθεί ένα δέντρο, ένα χωριό, μια ζωή.
Και σήμερα, εκεί ψηλά,
εκεί όπου οι άνεμοι γράφουν ιστορίες που δεν χωρούν σε βιβλία,
ανοίξατε τα φτερά σας για τελευταία φορά.
Η σιωπή που αφήσατε πίσω
είναι πιο βαριά από τον καπνό,
και ο πόνος πιο βαθύς από κάθε χαράδρα.
Μα η μνήμη σας δεν θα πέσει ποτέ στη γη.
Θα ζείτε σε κάθε ελικόπτερο που σηκώνεται για αποστολή,
σε κάθε σειρήνα που καλεί για βοήθεια,
σε κάθε άνθρωπο που σώθηκε χωρίς να μάθει ποτέ το όνομά σας.
Γιατί οι ήρωες δεν φεύγουν.
Γίνονται άνεμος,
γίνονται φως,
γίνονται αστέρια που φυλάνε βάρδια
στους ουρανούς της πατρίδας.
Και όταν οι νύχτες θα είναι σκοτεινές,
κάποιος θα σηκώνει το βλέμμα ψηλά
και θα νιώθει πως δύο ψυχές συνεχίζουν να πετούν,
εκεί που δεν υπάρχουν πια φωτιές,
ούτε πόνος, ούτε αποχαιρετισμοί.
Καλό σας ταξίδι, αδέλφια των αιθέρων.
Η γη που προστατεύσατε σας αποχαιρετά με δάκρυα.
Ο ουρανός που αγαπήσατε σας κρατά για πάντα στην αγκαλιά του.
Συλλυπητήρια στις οικογένειες των ηρώων αυτών.
Αιώνια η μνήμη τους και βαθύς σεβασμός σε όσους θυσιάζουν τη ζωή τους για να προστατεύσουν τους άλλους. 
