Την προ-προηγούμενη Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2026, ο εξαίρετος συνάνθρωπος και επιστήμονας που κοσμεί τον Βύρωνα, Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, ορκίστηκε πρωτοβάθμιος Καθηγητής «Ιεραποστολικής, Διαπολιτισμικής Χριστιανικής Μαρτυρίας και Διαλόγου» στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας.
Ανήκει στους ανθρώπους της εκκλησίας και της θεολογίας που υψώνουν τη φωνή τους και αναμετρώνται με τον εκκλησιαστικό σκοταδισμό και συντηρητισμό. «Η θεολογία, για να είναι χριστιανική, οφείλει να είναι απελευθερωτική, από τη φύση της» υποστηρίζει ο Θανάσης Ν.Παπαθανασίου και δίνει τους δικούς του αγώνες.
Θερμά συγχαρητήρια για την επάξια αυτή διάκριση και ευχές για μια δημιουργική, καρποφόρα και φωτισμένη ακαδημαϊκή πορεία, με προσφορά στην επιστήμη και στην κοινωνία.
Ο Θανάσης Ν. Παπαθανασίου σε ανάρτηση του αναφέρει:
“Είναι γεγονός με ιδιαίτερη εξωστρέφεια καθαυτό, το οποίο ωστόσο το ζω με μια ιδιαίτερη εσωτερικότητα:
Εξωστρέφεια, διότι αφορά το θεσμικό στίγμα ενός γνωστικού αντικειμένου το οποίο έχει απίστευτο εύρος και συναρπαστικό βάθος, αλλά δοκιμάζεται σκληρά εδώ και χρόνια στον ακαδημαϊκό χώρο, κρίμασιν πολλοίς και πολλών (και το οποίο στην ΑΕΑΑ –ευτυχώς– απέκτησε υπόσταση όχι απλώς ως μάθημα, αλλά ακριβώς ως γνωστικό αντικείμενο, το 2020).
Η εσωτερικότητα, για την οποία έκανα λόγο, αφορά την δική μου ψυχική και πνευματική δεξίωση του γεγονότος. Για μένα, είναι η απόληξη μιας μακράς πορείας γαϊδουρινής δουλειάς πάνω στο γνωστικό αντικείμενο – σε κάθε φάση: όταν βρισκόμουν στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όταν πηγαινοερχόμουν αποσπασμένος στην Τριτοβάθμια, όταν διωκόμουν για όσα τιμώ, όταν η ζωή άφηνε ανηφόρες για να πάει σε ανηφορικότερες ανηφόρες… Η χαρά μου για την άφιξή μου στην πρωτοβάθμια Καθηγεσία είναι χαρά για την θεσμική επισφράγιση του αντικειμένου: της έρευνας η οποία διακινδυνεύει ψηλαφώντας άλγη και δεχόμενη την πίστη ως κριτική δύναμη. Διακινδυνεύει, υπό την έννοια ότι εκθέτεις και εκτίθεσαι: εκθέτεις τη ματιά σου παρρησιασμένα κι έτσι εκτίθεσαι ο ίδιος, καθιστάμενος ευαλωτότερος. Φυσικά, αν αποφύγεις αυτή την διακινδύνευση, αποφεύγεις φουρτούνες. Μα αυτό που κατ’ εξοχήν δεν έχει φουρτούνες… είναι ο πηχτός βούρκος. Όχι! Χίλιες φορές φουρτούνες!
Ρωτούν οι φίλοι – κι ευχαριστώ σας.
Γι’ αυτό κάνω τώρα την ανάρτηση αυτή (μετά από δυο βδομάδες προσευχητικής χαράς και σιγής). Το ΦΕΚ του διορισμού μου εκδόθηκε στις 13 Ιουλίου 2026, μετά από ένα διαδικαστικό ταξίδι που κράτησε 15,5 μήνες και περιέλαβε κρίση της υποψηφιότητας δις: στις 11 Φεβρουαρίου και (κατόπιν αναπομπής) στις 8 Απριλίου, με ομόφωνη υπερψήφισή μου και στις δύο, παρά τα ακραία καιρικά φαινόμενα του ταξιδιού. Άλλη φορά θα γράψω για τον περίπλου του ακαδημαϊκού ωκεανού, για «τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας, τὸν θυμωμένον Ποσειδῶνα…». Ακολούθησα την συμβουλή που δίνει ο Αλεξανδρινός στο καπάκι: «…μὴ φοβᾶσαι».
Αν προσηλωθείς στο να μη χάσεις μια θέση, έχεις ήδη χάσει. Αν προσηλωθείς στο να μην απολέσεις το ήθος, κερδίζεις τα πολύτιμα. «Τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδήσῃ τόν κόσμον ὅλον, καί ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὐτοῦ», γινόμενος είτε γελοίος ψωροπερήφανος είτε παραπαίδι κάποιου Κορλεόνε; Η περισσότερη γαρ καύσιμη ύλη της κόλασης δεν θα ΄ναι καν οι καλές προθέσεις˙ θα είναι όσα λογίζονται στον αιώνα τούτο για παράσημα…
Μοιράζομαι τη χαρά και τον στοχασμό, παρακαλώντας να μην λείψουν τα φιλότιμα όσων παίρνουν την πίστη στα σοβαρά και έχουν την δουλειά για αφέντρα τους – κι όχι για παραδουλεύτρα τους.
Αχ… Να ΄ναι, Χριστέ μου, διακονική και καρπερή η συνέχεια μετά κι απ’ το δικό μας πέρασμα…
ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026
ΥΓ:
Αύρα χαράς και συγκίνησης υπήρξε η πρώτη (και στερνή;) πράξη μου ως πρωτοβάθμιου Καθηγητή στις 22 Ιουλίου: η έγκριση της άριστης πτυχιακής εργασίας του φοιτητή μας π. Θεόδωρου Κουστιάνη, με θέμα ερευνητικό: «Η δυνατότητα εικονουργίας με τεχνοτροπίες άλλων πολιτισμών πέραν του παραδεδομένου Βυζαντινού», επιβλέποντα τον υποφαινόμενο και μέλη κριτικής επιτροπής τους συναδέλφους φίλο αναπλ. Καθηγητή Ανάργυρο Παπαρίδη και φίλη αναπλ. Καθηγήτρια Βασιλική Μαυροσκά.
Ο Θανάσης Ν. Παπαθανασίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959.
Αποφοίτησε από τα σχολεία του Βύρωνα (Δημοτικό Γυμνάσιο, Λύκειο. Μέλος της Ορθόδοξης Παρέμβασης Βύρωνα, Από τα μαθητικά του χρόνια έχει έντονη κοινωνική δράση και παρουσία στα δρώμενα του Βύρωνα.
Είναι διδάκτωρ Θεολογίας (1991), πτυχιούχος Θεολογίας (1986) και Νομικής (1982).
Μετά από επαγγελματική περιπλάνηση στο χώρο της νομικής, υπηρετεί (από το 1992) στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ως θεολόγος καθηγητής και παράλληλα διδάσκει σε επιμορφωτικά κέντρα και στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών. Τον Ιουλίου του 2026, ορκίστηκε πρωτοβάθμιος Καθηγητής «Ιεραποστολικής. Διαπολιτισμικής Χριστιανικής Μαρτυρίας και Διαλόγου» στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας.
Το 2015 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Βύρωνα με την παράταξη “ΣΤΑΣΗ ΒΥΡΩΝΑ”, σύντομα όμως παραιτήθηκε από το δημοτικό συμβούλιο. Συνεχίζει να ζει στο Βύρωνα με τη σύζυγό του Ελένη Ταμαρέση και τον γιο τους Αλέξανδρο.
Είναι αρχισυντάκτης του περιοδικού “Σύναξη” από το 1997.
Εκτός από μελέτες σε περιοδικά και συλλογικούς τόμους, έχει εκδώσει αρκετά βιβλία: – ΟΙ “Νόμοι των Ομηριτών”. Ιεραποστολική προσέγγιση και ιστορική-νομική συμβολή (διδακτορική διατριβή), εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα 1994. – Ανεστιότητα και Παραπεμπτικότητα. Κριτικές προσεγγίσεις στα Θεολογικά δρώμενα, εκδ. Αρμός, Αθήνα 1998. – Κοινωνική δικαιοσύνη και Ορθόδοξη θεολογία, εκδ. Ακρίτας, Αθήνα 2001. – Δρόμοι Κελτών, δρόμοι Σαξόνων. Αναζητώντας χνάρια της χριστιανικής ιεραποστολής στη Βρετανία, εκδ. Αποστολικής Διακονίας, Αθήνα 2002 (μαζί με την Ελένη Ταμαρέση), Ο θεός μου ο αλλοδαπός εκδ. Ακρίτας, Η ρήξη με το μηδέν (σφηνάκια πολιτικής θεολογίας) εκδ. Αρμός, Τρομοκρατία και Πολιτισμός Συλλογικό Έργο Φωτίου Σταύρος Σ., Παπαθανασίου Ν.Θανάσης, Αναστάσιος Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας, εκδ. Αρμός, Υποτέλεια, ιεραποστολή και θεολογία της απελευθερωση στην Άπω Ανατολή εκδ. Red n;Noir 2023, Όψη, Τόπση, κόψη εκδ. manifesto 2025.
