Εποχικοί Πυροσβέστες: Δεν είμαστε αναλώσιμοι. Είμαστε εργαζόμενοι. Όταν τα συλλυπητήρια γίνονται άλλοθι
Φωτο: αρχείου
Δύο ακόμη πυροσβέστες, έπεσαν στο πεδίο, την ώρα του καθήκοντος.
Μία ακόμη μέρα θρήνου για το Πυροσβεστικό Σώμα, καθώς δύο πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους κατά τη μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε πριν δυο μέρες σε αγροτοδασική έκταση στην περιοχή Κρύα Βρύση Ρεθύμνου. Η φωτιά εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα λόγω ισχυρών ανέμων που ξεπερνούσαν τα 7 μποφόρ, καθιστώντας την επιχείρηση κατάσβεσης εξαιρετικά δύσκολη. Οι δύο ένστολοι πυροσβέστες, ένας εποχικός πυροσβέστης και ένας πενταετούς θητείας, φέρεται να εγκλωβίστηκαν με το όχημά τους στην περιοχή Σαχτούρια, όπου και εντοπίστηκαν νεκροί.
Σύμφωνα με τον αναπληρωτή εκπρόσωπο Τύπου της Πυροσβεστικής, Γιάννη Αρτοποιό, οι πυροσβέστες περικυκλώθηκαν από την πυρκαγιά στο πεδίο την ώρα της κατάσβεσης.
Δεν είναι πρώτη φορά που θυσιάζονται άνθρωποι στο βωμό των ελλείψεων προσωπικού, μέσων και οργανωτικών σχεδίων προστασίας.
Τα συλλυπητήρια περισσεύουν,
Απάντηση στην κυβέρνηση έδωσαν οι εποχικοί πυροσβέστες με αφορμή τον θάνατο των συναδέλφων τους κατά τη διάρκεια της κατάσβεσης των πύρινων μετώπων που καίνε τις τελευταίες ημέρες στη χώρα.
«Πριν λίγες ημέρες ο υπουργός κ. Ευάγγελος Τουρνάς χαρακτήριζε τον νόμο των Πενταετών Πυροσβεστών “καταστροφή του Πυροσβεστικού Σώματος”. Σήμερα ένας Πενταετής Πυροσβέστης είναι νεκρός για την πατρίδα.
Πριν δύο χρόνια ο ίδιος υπουργός αποκαλούσε τους Εποχικούς Πυροσβέστες “εισβολείς” επειδή διαμαρτύρονταν για την απόλυσή τους. Σήμερα ένας Εποχικός Πυροσβέστης είναι νεκρός για την πατρίδα.
Οι ανακοινώσεις σας λοιπόν περισσεύουν. Είναι τουλάχιστον υποκριτικές.»
Δύσκολα μπορεί να διατυπωθεί πιο εύστοχα η ουσία της υπόθεσης.
Γιατί δεν αρκεί να αποκαλείς κάποιον «ήρωα» όταν σκοτώνεται. Το ερώτημα είναι πώς τον αντιμετώπιζες όσο ζούσε. Αν τον κρατούσες σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, αν υποβάθμιζες τον ρόλο του, αν τον λοιδορούσες και τον αντιμετώπιζες εχθρικά όταν διεκδικούσε το δικαίωμα στη δουλειά και στην αξιοπρέπεια.
Η υποκρισία περισσεύει όταν αυτοί που χαρακτήριζαν τους πυροσβέστες «εισβολείς» εμφανίζονται σήμερα ως θεματοφύλακες της μνήμης τους. Όταν όσοι αντιμετώπιζαν το προσωπικό ως δημοσιονομικό κόστος, ανακαλύπτουν ξαφνικά τον ηρωισμό του μόνο αφού προστεθεί ένα ακόμη όνομα στον κατάλογο των νεκρών.
Οι πυροσβέστες δεν χρειάζονται επικήδειους γεμάτους μεγαλόστομες φράσεις. Χρειάζονται επαρκή στελέχωση, μόνιμη και σταθερή εργασία, σύγχρονο εξοπλισμό, εκπαίδευση και πραγματική προστασία. Χρειάζονται μια πολιτεία που να επενδύει στην πρόληψη και όχι στην επικοινωνιακή διαχείριση της καταστροφής.
Γιατί κάθε φορά που η κυβέρνηση μιλά για «ήρωες», οφείλει πρώτα να απαντήσει σε ένα ερώτημα: πόσοι ακόμη εργαζόμενοι θα πρέπει να πεθάνουν για να σταματήσει να αντιμετωπίζει την πυροπροστασία ως δαπάνη και τους ανθρώπους της ως αναλώσιμους;
Με πληροφορίες από vathikokkino.gr
Ρωγμή στην ενημέρωση
