Η κλιματική καταστροφή στη Γαλλία και την Ισπανία απαιτεί άμεση δράση, τονίζουν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία και ζητούν να μπει τέλος στην ολέθρια εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.
Οι εικόνες που φτάνουν τις τελευταίες ημέρες από τη Γαλλία και την Ισπανία δεν είναι απλώς ανησυχητικές. Είναι ο εφιάλτης της κλιματικής κατάρρευσης που εκτυλίσσεται σε ζωντανή μετάδοση στην καρδιά της Ευρώπης. Οι γιγαντιαίες πυρκαγιές που καταστρέφουν εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασών, απειλούν οικισμούς και ξεριζώνουν τοπικές κοινωνίες, έχουν πάρει διαστάσεις που ο ανθρώπινος νους δυσκολεύεται να συλλάβει.
Η Γαλλία, βαθιά εξαρτημένη από την πυρηνική ενέργεια, δεν μπορεί να προστατεύσει την επικράτεια από τους καύσωνες και τις πυρκαγιές αλλά και τα πυρηνικά της εργοστάσια από την υπερθέρμανση των νερών και τον κίνδυνο ατυχήματος. Την ώρα που χρειάζονται πολιτικές ενάντια στο κλιματικό χάος και ισχυρές Δασικές Υπηρεσίες, στη Γαλλία εφαρμόζουν περικοπές στη δασοπροστασία. Το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα, που επενδύει επιπλέον τεράστια ποσά στην επικοινωνιακή διαχείριση, κρατώντας και κρυφό ταμείο (άρθρο 53 παρ. 2 του Ν. 4662/2020).
Αυτή η πύρινη λαίλαπα, όμως, δεν είναι ένα τυχαίο ή «ατυχές» φυσικό φαινόμενο, που μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με αύξηση των μέσων καταστολής. Είναι το άμεσο και αναπόφευκτο αποτέλεσμα του παρατεταμένου καύσωνα που σάρωσε τη Νότια και Δυτική Ευρώπη, καταρρίπτοντας το ένα θερμοκρασιακό ρεκόρ μετά το άλλο. Όταν ο υδράργυρος ξεπερνά κάθε ιστορικό προηγούμενο, τα οικοσυστήματα μετατρέπονται σε πυριτιδαποθήκες. Η κλιματική κρίση δεν είναι πλέον μια μελλοντική απειλή. Είναι η παρούσα πραγματικότητα.
Την ίδια στιγμή που η Ευρώπη καίγεται, η παγκόσμια κοινότητα συνεχίζει να παρακολουθεί με προκλητική ανοχή την εμμονή κρατών, με πρώτες τις ΗΠΑ, στην περαιτέρω ανάπτυξη και εξόρυξη ορυκτών καυσίμων. Η κοντόφθαλμη πολιτική της οικονομικής ανάπτυξης με βάση το πετρέλαιο, το ορυκτό αέριο και τον άνθρακα είναι ο εμπρηστής του πλανήτη. Κάθε νέα γεώτρηση και κάθε νέα επιδότηση στα ορυκτά καύσιμα μεταφράζεται σε περισσότερες στάχτες στη Γαλλία, την Ισπανία και ολόκληρη τη Μεσόγειο.
Οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία δηλώνουν κατηγορηματικά:
-
Απαιτείται άμεση διεθνής πίεση για την οριστική και ταχεία απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, με δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα για τις μεγάλες οικονομίες που συνεχίζουν να ρυπαίνουν ατιμώρητα.
-
Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αναβαθμίσει ριζικά τους μηχανισμούς πολιτικής προστασίας και δασοπυρόσβεσης, επενδύοντας πρωτίστως στην πρόληψη, τη βιώσιμη διαχείριση των δασών και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των τοπικών κοινωνιών.
-
Η Ευρώπη οφείλει να βάλει οριστικό τέλος στην ψευδαίσθηση ότι το φυσικό αέριο αποτελεί «μεταβατικό» καύσιμο και να στρέψει το σύνολο των επενδύσεων στην ταχύτατη διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, τις υποδομές αποθήκευσης, τα «έξυπνα» δίκτυα, την εξοικονόμηση και την κυκλική οικονομία. Απέναντι στις ανησυχίες που εκφράζουν εκπρόσωποι του βιομηχανικού λόμπι -όπως ο όμιλος Metlen (Μυτιληναίος)- σχετικά με την επάρκεια της πράσινης μετάβασης να καλύψει τις ενεργειακές απαιτήσεις της βαριάς βιομηχανίας, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: η εμμονή στα ορυκτά καύσιμα είναι μια επικίνδυνη και αδιέξοδη στρατηγική. Η συνέχιση της εξάρτησης από εισαγόμενα, ορυκτά καύσιμα όχι μόνο καταστρέφει το κλίμα, αλλά εκθέτει τις ίδιες τις επιχειρήσεις σε ακραία ασταθείς τιμές και γεωπολιτικούς εκβιασμούς. Η βιώσιμη ανταγωνιστικότητα και η ενεργειακή ασφάλεια της ευρωπαϊκής βιομηχανίας δεν εξασφαλίζονται με τα ορυκτά καύσιμα του χθες, αλλά μόνο με την πλήρη απεξάρτηση από αυτά, μέσω ενός ευέλικτου, πράσινου και τεχνολογικά προηγμένου ενεργειακού μοντέλου.
-
Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για ευχολόγια. Η κλιματική δικαιοσύνη απαιτεί οι υπαίτιοι της ρύπανσης να αναλάβουν το κόστος της αποκατάστασης και της μετάβασης σε καθαρές μορφές ενέργειας.
