Του δημοσιογράφου Βασίλη Παπαστεργιόπουλου: Η λύση για το δημόσιο χρέος… Μια σατιρική ματιά στους αριθμούς που τρομάζουν ή μια «πρόταση λύσης»; …

Του δημοσιογράφου Βασίλη Παπαστεργιόπουλου: Η λύση για το δημόσιο χρέος…

Μια σατιρική ματιά στους αριθμούς που τρομάζουν …

Το δημόσιο χρέος αποτελεί διαχρονικά ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα της οικονομικής και πολιτικής ζωής. Με αφορμή τη συνεχή δημόσια συζήτηση γύρω από το ελληνικό χρέος, το άρθρο προσεγγίζει το θέμα με σαρκασμό και πολιτική σάτιρα, υπενθυμίζοντας ότι πολλές φορές οι αριθμοί προκαλούν περισσότερο δέος παρά κατανόηση…

Η πολιτική σάτιρα, άλλωστε, διαχρονικά χρησιμοποιεί την σκέψη για να φωτίσει πραγματικά ζητήματα, μετατρέποντας την οικονομική επικαιρότητα για προβληματισμό αλλά και χαμόγελο

Η κορύφωση του άρθρου έρχεται μέσα από μια χιουμοριστική «πρόταση λύσης»

Η λύση για το δημόσιο χρέος

Βασίλης Παπαστεργιόπουλος
Δημοσιογράφος, μέλος της Ένωσης Συντακτών Επαρχιακού Τύπου)
(έγκριτος οικονομολόγος, αναλυτής και ενίοτε αναρχικός ουτοπιστής…)

Διαβάζω ή ακούω κατά καιρούς, για το Ελληνικό Δημόσιο χρέος, που εκτοξεύεται, μέρα τη μέρα, βδομάδα τη βδομάδα. Σε επίπεδα δυσθεώρητα, δυσδιάκριτα, δυσανάλογα, δυσπρόσιτα, δυστυχισμένα, και σε κάθε περίπτωση, νάχαμε να λέγαμε. Παναπεί, μη διαχειρίσιμα, άρα, λυπάμαι που σας το γράφω έτσι ωμά, αλλά ενημερώστε τα εγγόνια σας, ότι θα έχουν να πληρώνουν για τα επόμενα 100 χρόνια. Και βλέπουμε. Κάτι σε 150 δισεκατομμύρια γιούρο, 200 τόσα, δεν έχει και σημασία, δεν πληρώνουμε, ρε κύριε, δεν έχουμε, άλλωστε. Επιπροσθέτως , δεν μπορούμε.
Λοιπόν, για ηρεμήστε. Διότι ο έγκριτος οικονομολόγος, αναλυτής δημοσιογράφος και πολύτιμος αρθρογράφος της στήλης σας, έχει τη λύση. Μη εφαρμόσιμη, βέβαια, αλλά, ιδού, λύση υπάρχει. Και ούτε καν την ψήφο σας δεν θα απαιτήσω.

Διαβάζω στον πολύ καλό διαδικτυακό τόπο του Οικονομικού Ταχυδρόμου (ot.gr), περί του Δημοσίου χρέους, των ΗΠΑ. Γατάκια, υπάρχουν και χειρότερα, απ τα δικά μας. Ότι η καλή και σύμμαχος χώρα, δανείζεται περί τα 155 δις κάθε μήνα, και πληρώνει 24 δις, κάθε βδομάδα, μόνο για τόκους. Ενώ το δημόσιο χρέος, της συμμάχου χώρας, ανέρχεται σε 39,4 τρις. δολάρια.
Άρα, υπάρχουν και χειρότερα, απ τα δικά μας. Να μην ακούσω κουβέντα, ότι τα έκαναν μπάχαλο εδώ, οι τωρινοί και οι προηγούμενοι και οι προπροηγούμενοι. Και πάει λέγοντας.
Αλήθεια είναι, αλλά αυτό θα είναι το θέμα ανάλυσης, για το επόμενο άρθρο μου.
Και συνεχίζω. Το έλλειμα στας ΗΠΑ, ανήλθε στο 1,4 τρις δολάρια, υψηλότερο κατά 36 δις.
Με την αντίστοιχη περίοδο το 2025. Και την στιγμή της συγγραφής του άρθρου, το συνολικό δημόσιο χρέος των ΗΠΑ, ανέρχεται στα 39,4 τρις δολάρια, τα οποία έχουν μαζωχτεί, υπό κυβερνήσεις με επικεφαλής, τόσο ρεπουμπλικάνους, όσο και δημοκρατικούς, όπως αναφέρει και το περιοδικό Fortune.
Και συμπληρώνει ο καλός διαδικτυακός τόπος, ότι ο μηνιαίος δανεισμός των ΗΠΑ, για το 2026 ανέρχεται πλέον σε περίπου 155 δις. δολάρια ή 39 δις. δολάρια την εβδομάδα. Και μόνο οι τόκοι του δημοσίου χρέους έχουν φτάσει τα 857 δις. δολάρια. Δεν το λέω εγώ, το λέει το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου των ΗΠΑ (CBO).
Εμ, κοστίζουν ακριβά οι πόλεμοι και οι επεμβάσεις, μαναμ, κι εσύ κάνεις συνέχεια.

Και έρχεται η πρόταση μου, για τη λύση του δημοσίου χρέους της χώρας μας. Αφού ο αξιότιμος Κος Πρωθυπουργός μας, διατηρεί αγαθές και φιλικές σχέσεις, με τον αξιότιμο Κο Πρόεδρο των ΗΠΑ, τον Κο Ντόναλντ Τράμπ, ας ζητήσει μια μικρή και απλή χάρη. Αν είναι εύκολο, να σφιχτεί για 2 βδομαδούλες, ο φίλος Αμερικάνικος λαός, για να δανείσει, στον ταλαίπωρο Ελληνικό λαό, το αντίστοιχο ποσό, που αποτελεί και το σύνολο του Ελληνικού Δημόσιου χρέους. Τι ζητάμε, 2 βδομάδες, από τον χρόνο σας, βρε παιδιά. Έτσι κι αλλιώς, αμφότεροι οι λαοί, χρωστάνε και θα χρωστάνε, εις το διηνεκές. Τόσα χρόνια είμαστε φίλοι και σύμμαχοι, μια χάρη, δεν μπορούμε να ζητήσουμε; Όσα θα πληρώσουν σε 2 βδομάδες,
ξοφλάνε την Ελλάδα. Παράλογο είναι;
Τόσες δεκαετίες, αγοράζουμε τα όπλα, τα κανόνια και τα αεροπλάνα σας. Μέχρι και στην Κορέα, στείλαμε στρατά, για τη συμμαχία. Στο Αφγανιστάν, στο Κόσοβο και πάει λέγοντας.
Ότι μας ζητάνε, προθύμως το εκτελούμε.
Μια μικρή χάρη, να ζητήσουμε.

Όπως λέει και το ανέκδοτο, μια πορδή στις ΗΠΑ, προκαλεί σεισμό, στην Ελλάδα. Και αντίστοιχα, ένας σεισμός στην Ελλάδα, προκαλεί μια πορδή, στις ΗΠΑ.

Άρα, ιδού η λύσις.

Μα όλα εγώ πια. Και αφιλοκερδώς, ιδιαίτερα….
Για να ενημερωθούν οι αρμόδιες διπλωματικές μας πηγές, να υποβάλλουν επίσημα το αίτημα. Μια σκέψη κάνω. Και μετά εμείς, στην καρδιά μας θα σας έχουμε, δια βίου, ω πολύτιμοι και αγαπητοί μας σύμμαχοι. Εξάλλου, τι ανησυχείτε βρε κουτά. Σε μερικές
δεκαετίες, με τον ρυθμό των εξοπλισμών μας, πίσω θα τα πάρετε…να μην βάλω και το LNG σας, μέσα…
Κίμπερλι, το διαβάζεις ή να στο στείλω με μεηλ.