Ανακοίνωση της Δημοτικής Αρχής Καισαριανής για τη παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος: Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος δεν μπορεί να είναι ευκαιρία εκτόξευσης «εορταστικών βεγγαλικών» αλλά εξαγωγής πολύτιμων συμπερασμάτων, καθώς σημαδεύεται από την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου με εκατόμβες νεκρών αλλά και ολέθριες επιπτώσεις στο περιβάλλον ολόκληρου του πλανήτη… Στην Αττική από το 2017 έως το 2024 κάηκε το 37% των δασών, ενώ από το 2020 έως το 2025 625.000 στρέμματα έγιναν κάρβουνο – Δεν είναι μοιραίο τα καλοκαίρια να καιγόμαστε και τους χειμώνες να πνιγόμαστε! Μονόδρομος για το λαό είναι ο αγώνας ενάντια σε εκείνους που σπέρνουν πολέμους, καταστρέφουν το περιβάλλον και κάνουν μπίζνες με παντιέρα δήθεν υπέρ της προστασίας του. Για να ξεμπερδέψει «μια και καλή», από όλο το σάπιο κράτος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος δεν μπορεί να είναι ευκαιρία εκτόξευσης «εορταστικών βεγγαλικών» αλλά εξαγωγής πολύτιμων συμπερασμάτων, διεκδίκησης και αγώνα καθώς σημαδεύεται από την κλιμάκωση του
ιμπεριαλιστικού πολέμου με εκατόμβες νεκρών αλλά και ολέθριες επιπτώσεις στο περιβάλλον ολόκληρου του πλανήτη.
Παράλληλα, η υποκρισία ξεχειλίζει καθώς, οι ίδιοι που ευθύνονται για την καταστροφή του, χύνουν κροκοδείλια δάκρυα αξιοποιώντας το ως μέσο επίτευξης κερδοφορίας. Προβάλλοντας εύηχες λέξεις περί «πράσινης μετάβασης» και τα συναφή, επιδοτούνται με δισεκατομμύρια και προωθούν την εμπορευματοποίηση της γης.
Η εξειδίκευση της στρατηγικής της ΕΕ στη χώρα μας συνιστά ένα εξαιρετικά «εύφλεκτο μείγμα»: καθαρισμοί δασών με το σταγονόμετρο, στα δασαρχεία της Αττικής ούτε ένας (1) δασεργάτης και το 1/3 του απαραίτητου
αριθμού των δασολόγων. Στην Αττική από το 2017 έως το 2024 κάηκε το 37% των δασών, ενώ από το 2020 έως το 2025 625.000 στρέμματα έγιναν κάρβουνο.
Η παντελής έλλειψη κεντρικού κρατικού σχεδιασμού τη στιγμή που οι δήμοι στενάζουν υπό το βάρος της υποχρηματοδότησης και της υποστελέχωσης, φορτώνουν το οικονομικό βάρος της δασοπροστασίας στο λαό.
Αντιλαμβάνεται κανείς τους τεράστιους κινδύνους που ελλοχεύουν για την προστασία ενός από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου, του τμήματος του Υμηττού που γειτνιάζει με την πόλη μας. Tο κράτος δίνει στον Δήμο
μας για τις ανάγκες της πυροπροστασίας λιγότερα από 90.000 ευρώ ενώ εμείς δαπανούμε 140.000, ένα ποσό που και πάλι δεν καλύπτει ούτε τις βασικές ανάγκες.
Ταυτόχρονα, δύο εβδομάδες μετά την οσμή αερίου στο λεκανοπέδιο και καμία εξήγηση δεν έχει δοθεί από τους αρμόδιους, ενώ ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Δεν είναι μοιραίο τα καλοκαίρια να καιγόμαστε και τους χειμώνες να πνιγόμαστε! Μονόδρομος για το λαό είναι ο αγώνας ενάντια σε εκείνους που σπέρνουν πολέμους, καταστρέφουν το περιβάλλον και κάνουν μπίζνες με παντιέρα δήθεν υπέρ της προστασίας του. Για να ξεμπερδέψει «μια και καλή», όχι μόνο από μία ακόμα αντιλαϊκή κυβέρνηση, αλλά συνολικά από όλο το σάπιο κράτος και το εκμεταλλευτικό σύστημα των πολέμων, της ακρίβειας και των καταστροφών.