4 Απριλίου – Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων –
Ημέρα συλλογισμού και ανάληψης δράσης για τα ζώα.
Συχνά, έξω από το σπίτι μας, στον δρόμο για τη δουλειά, στις γειτονιές, στην πόλη, στην ύπαιθρο, συναντούμε περιπλανώμενα ζώα που ψάχνουν λίγο φαγητό, ασφάλεια, ένα χάδι, λίγη καλοσύνη.
Κάποιες φορές τα προσπερνάμε βιαστικά, κάποιες άλλες κοντοστεκόμαστε. Το μόνο βέβαιο είναι ότι, κάθε ένα από αυτά κουβαλά μια ιστορία εγκατάλειψης, φόβου, πόνου, μοναξιάς.
Συνήθως είναι οι δικές μας επιλογές ή παραλείψεις που τα οδήγησαν στον δρόμο.
Η 4η Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων, δεν είναι γιορτή. Είναι μια μέρα προβληματισμού, ευαισθητοποίησης και ευθύνης. Γιατί όσο υπάρχει αυτή η μέρα, σημαίνει ότι ακόμη υπάρχουν αδέσποτα, ότι ακόμη υπάρχει ένα κενό στον πολιτισμό μας.
Τα αδέσποτα ζώα αποτελούν μία από τις πλέον σοβαρές προκλήσεις για την ευημερία των ζώων σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα αίτια είναι πολλά και διαφορετικά.
Μεταξύ άλλων, η ανεξέλεγκτη ή/και παράνομη αναπαραγωγή, η εγκατάλειψή τους από ανθρώπους που κάποτε τα φρόντιζαν, μέχρι και καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως φυσικές καταστροφές.
Το αποτέλεσμα είναι ένας πληθυσμός ζώων που παλεύει να επιβιώσει, εκτεθειμένος σε κινδύνους όπως η πείνα, οι ασθένειες και η κακομεταχείριση.
Η Ημέρα για τα Αδέσποτα Ζώα καθιερώθηκε το 2010 με πρωτοβουλία φιλοζωικών οργανώσεων στην Ολλανδία, με στόχο να ταρακουνηθούμε, να ενημερωθούμε και να ενεργήσουμε σχετικά με την τύχη τους.
Δεν είναι τυχαία η επιλογή αυτής της ημερομηνίας, ακριβώς έξι μήνες πριν από την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων (4 Οκτωβρίου).
Αποτελεί ουσιαστική υπενθύμιση για την ύπαρξη και κάποια άλλης, πολύ μεγάλης ομάδας ζώων, για την οποία οφείλουμε να ασχοληθούμε ξεχωριστά.
Σήμερα, πάνω από 600 εκατομμύρια εγκαταλελειμμένα και αδέσποτα ζώα συντροφιάς παγκοσμίως (100 εκατομμύρια στην Ευρώπη) ζουν σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, χωρίς τροφή, καθαρό νερό, ιατρική φροντίδα, χωρίς ένα σπίτι.
Σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλαδας, δεν υπάρχουν μηχανισμοί καταγραφής, συνεπώς ο αριθμός αυτός μπορεί να θεωρηθεί και συντηρητικός.
Παρ’ όλα αυτά, το πρόβλημα δεν είναι αριθμητικό.
Είναι θέμα ηθικής, αντίληψης, παιδείας και ανθρωπιάς, ενώ η φροντίδα των αδέσποτων ζώων δεν ωφελεί μόνο τα ίδια.
Συμβάλλει στον περιορισμό του πληθυσμού τους με τρόπο υπεύθυνο και ανθρώπινο, ενώ ταυτόχρονα μειώνει τον κίνδυνο εξάπλωσης ασθενειών και ενισχύει τη δημόσια υγεία.
Η ευημερία των ζώων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ευημερία της κοινωνίας μας συνολικά.
Ορισμένα αδέσποτα ζώα δεν είχαν ποτέ σπίτι, ορισμένα είχαν και το έχασαν επειδή κάποιος τα βαρέθηκε, τα θεώρησε βάρος και τα εγκατέλειψε, χωρίς να είναι στειρωμένα ή/και χωρίς να φέρουν σήμανση, συμβάλλοντας έτσι στη συνεχή αύξηση του πληθυσμού των αδέσποτων και εγκαταλειμμένων ζώων.
Στην Ελλάδα παρατηρείται αύξηση των περιστατικών εγκατάλειψης, ειδικά στις περιόδους παρατεταμένων κρίσεων που βιώνουμε, παρά τις άοκνες προσπάθειες των υπηρεσιών και των εθελοντών.
Το ζήτημα είναι σύνθετο για ένα τόσο εκτεταμένο πληθυσμό αδέσποτων , απαιτείται άμεση λήψη περαιτέρω αποφάσεων γιατί καταγράφεται: έλλειψη υποδομών, περιορισμένοι πόροι, ελλιπής εφαρμογή της νομοθεσίας, αλλά και αδιαφορία ή άγνοια από μέρους μερίδας των πολιτών.
