ΙΣΤΟΡΙΑ: Τα ονοματεπώνυμα των 200 αγωνιστών που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς ΝΑΖΙ κατακτητές στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής
Τα ονοματεπώνυμα όπως τα παραθέτει στο βιβλίο του «Χαϊδάρι-Κάστρο και Βωμός της Εθνικής Αντίστασης» ο γιατρός του στρατοπέδου του Χαϊδαρίου Αντώνης Ι. Φλούντζης.
Στην κατεχόμενη Ελλάδα δημιουργήθηκαν πολλά στρατόπεδα συγκέντρωσης, το μεγαλύτερο στο Χαϊδάρι. Στο Χαϊδάρι, στα δυτικά της Αθήνας, με 5.868 κατοίκους το 1940, έγινε την περίοδο της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα το κύριο πεδίο εφαρμογής κατασταλτικών μεθόδων και αντιποίνων. Οι εγκαταστάσεις του στρατοπέδου στη διάρκεια της Κατοχής καταλάμβαναν 500 στρέμματα.
Εγκαινιάστηκε ουσιαστικά στις 3 Σεπτεμβρίου 1943 με τη μεταφορά κρατουμένων από το στρατόπεδο της Λάρισας. Λειτούργησε υπό τις διαταγές των Ιταλών για λίγες μόνο ημέρες και στις 10 Σεπτεμβρίου του 1943 πέρασε στα χέρια των Γερμανών, και συγκεκριμένα της SD (Sicherheitdienst), της Υπηρεσίας Ασφαλείας των Ες Ες.
Στις αρχές λειτουργούσε ως παράρτημα των φυλακών Αβέρωφ της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Λειτούργησε υπό τις διαταγές των Ιταλών για λίγες μόνο μέρες και στις 10 Σεπτεμβρίου του 1943 πέρασε στα χέρια των Γερμανών, και συγκεκριμένα της SD (Sicherheitdienst), της Υπηρεσίας Ασφαλείας των Ες Ες. Λειτουργούσε με βάση τους κανονισμούς που ίσχυαν σε όλα τα ναζιστικά κολαστήρια. Στο Μπλοκ 15, την πτέρυγα απομόνωσης, οδηγούνταν οι μελλοθάνατοι και οι Εβραίοι από διαφορετικούς τόπους προέλευσης. Ο Αντώνης Φλούντζης, γιατρός του στρατοπέδου Χαϊδάριου αναφέρει πως οι κρατούμενοι ήταν 590, 243 κομμουνιστές Ακροναυπλιώτες, 20 Αναφιώτες και 327 αιχμάλωτοι των Ιταλών.
Το στρατόπεδο λειτούργησε ως τις 27 Σεπτέμβρη 1944.
Το βιβλίο « Χαϊδάρι-Κάστρο και Βωμός της Εθνικής Αντίστασης» του Αντώνη Ι. Φλούντζη γιατρού του στρατοπέδου– Εκδότης Παπαζήσης, πρώτη έκδοση 1976, με 632 σελίδες αποτελεί ένα μνημειώδες ιστορικό έργο που καταγράφει τη φρίκη του στρατοπέδου συγκέντρωσης Χαϊδαρίου κατά τη γερμανική κατοχή. περιγράφει τις θυσίες, τις εκτελέσεις και την αντίσταση των κρατουμένων. Ακολουθήσε δεύτερη έκδοση το 1986 συμπληρωμένη με 792 σελίδες.
Στο βιβλίο ο συγγραφέας προσπαθεί να αποδώσει με όσο το δυνατό μεγαλύτερη ακρίβεια κι αντικειμενικότητα και με πολλά ντοκουμέντα την κατάσταση, τη ζωή και τα όσα έγιναν στο στρατόπεδο συγκεντρωσης Χαϊδάριου απ’ την ίδρυση ως τη διάλυση του.
Περιγράφει τα γερμανικά SS, τη Μέρλιν, τους SD φρουρούς και δήμιους του στρατοπέδου και τη μαρτυρική ζωή των κρατουμένων αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, ανδρών και γυναικών.
Εξιστορεί τις σκληρές, άσκοπες αγγαρείες κάτω απ’ το βούρδουλα των σκοπών και με τα δαγκώματα των λυκόσκυλων. Τις φοβερές τιμωρίες (φιδάκι, σκαμνάκι, πέτρες κ.λπ.). Τις ανακρίσεις και τα βασανιστήρια στη Μέρλιν και το Χαϊδάρι (μαστιγώσεις, τροχαλία, καψίματα κ.λπ.). Τη φοβερή απομόνωση στο μπλοκ “15”.
Την απλή και αυστηρή απομόνωση γυναικών στο “16”. Τον ηρωικό αγώνα, τις συλλήψεις και εκτελέσεις των αναπήρων του Αλβανικού Έπους. Τον αγώνα της νέας γενιάς -φοιτητών, μαθητών, εργατών, υπαλλήλων- τις συλλήψεις, βασανισμούς και εκτελέσεις τους.
Το δράμα των Εβραίων, τις αποστολές και την εξόντωσή τους στα χιτλερικά στρατόπεδα. Τα μπλόκα στις συνοικίες, τις επί τόπου εκτελέσεις, το κουβάλημα χιλιάδων Ελλήνων στο Χαϊδάρι και τις αποστολές ομήρων στη Γερμανία.
Τις ατέλειωτες εκτελέσεις, την εκτέλεση των 200 την Πρωτομαγιά στο σκοπευτήριο στην Καισαριανή. Τον εγκλεισμό Χαϊδαριωτών στις “κλούβες”. Αναφέρει την ομαδική απόδραση της 31-3-44 από τα έργα του Πειραιά. Το ρόλο των Ακροναυπλιωτών και των παλιών αγωνιστών. Την κατάσταση που επικράτησε στο Χαϊδάρι μετά την εκτέλεση της 1-5-44.
Ο συγγραφέας δίνει το Ιστορικό Χρονικό του Χαϊδαρίου σε στενή σύνδεση με τους αγώνες του ελληνικού λαού έξω απ’ αυτό, στις πόλεις και στην ύπαιθρο. (Απόσπασμα από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).
– Τα ονοματεπώνυμα των 200 εκτελεσμένων στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά 1944 όπως τα παραθέτει στο βιβλίο του « Χαϊδάρι-Κάστρο και Βωμός της Εθνικής Αντίστασης» ο γιατρός του στρατοπέδου του Χαϊδαρίου Αντώνης Ι. Φλούντζης.
