Το «μεγάλο κόλπο» των funds και των τραπεζών: την ώρα που χιλιάδες πολίτες παλεύουν να επιβιώσουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, εκεί αρχίζει μια βαθιά πολιτική και κοινωνική πληγή – Και το ερώτημα είναι αμείλικτο… Ποιος προστατεύεται τελικά; Ο πολίτης ή τα αρπακτικά της αγοράς; – Αυτό δεν είναι «αγορά». Είναι πολιτική επιλογή… Ο λαός πλήρωσε για να σωθούν οι τράπεζες και τώρα πληρώνει ξανά, χάνοντας τα σπίτια του – Η πρώτη κατοικία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «επενδυτική ευκαιρία

Το «μεγάλο κόλπο» των funds και των τραπεζών

Ράδιο Αρβύλα-Αντώνης Κανάκης: Το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην χώρα τα funds των κόκκινων δανείων!

Μια βαθιά πολιτική και κοινωνική πληγή, που ανοίγει ολοένα και περισσότερο, την ώρα που χιλιάδες πολίτες παλεύουν να επιβιώσουν κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Την ίδια στιγμή που νοικοκυριά διαλύονται, ηλικιωμένοι, παιδιά και ΑμεΑ απειλούνται με εξώσεις και πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, οι τράπεζες ξεπουλούν δάνεια 100.000 ευρώ σε funds για 5.000 και 10.000 ευρώ. Και εκεί αρχίζει το πραγματικό σκάνδαλο, το fund αγοράζει «κοψοχρονιά» το δάνειο, αλλά απαιτεί από τον δανειολήπτη ολόκληρο το ποσό, με τόκους, προσαυξήσεις και απειλές.

Και το ερώτημα είναι αμείλικτο… Ποιος προστατεύεται τελικά; Ο πολίτης ή τα αρπακτικά της αγοράς;

Το ελληνικό Δημόσιο χάνει δεκάδες δισεκατομμύρια από αυτή τη διαδικασία, την ώρα που οι ίδιες οι τράπεζες έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί επανειλημμένα με χρήματα των φορολογουμένων. Δηλαδή, ο λαός πλήρωσε για να σωθούν οι τράπεζες και τώρα πληρώνει ξανά, χάνοντας τα σπίτια του.

Η κοινωνία βλέπει πια καθαρά, δάνεια πουλήθηκαν σε τιμές ευκαιρίας στα funds, αλλά δεν δόθηκε ποτέ η ίδια ευκαιρία στους ίδιους τους δανειολήπτες να εξαγοράσουν το χρέος τους στο ίδιο ποσό. Αυτό δεν είναι «αγορά». Είναι πολιτική επιλογή.

Μιλάμε για ένα σύστημα που μετατρέπει την οικονομική αδυναμία σε επιχειρηματικό κέρδος. Που μετατρέπει το σπίτι σε «επενδυτικό προϊόν» και τον άνθρωπο σε αριθμό φακέλου.

Και όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική, τόσο θα βαθαίνει το χάσμα, από τη μία τα funds που μετρούν αποδόσεις, κι από την άλλη οικογένειες που μετρούν τις μέρες μέχρι τον πλειστηριασμό. Η πρώτη κατοικία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «επενδυτική ευκαιρία».

Όταν ένα κράτος επιτρέπει να αγοράζονται δάνεια για ψίχουλα και να διεκδικούνται στο ακέραιο από τους πιο αδύναμους, τότε δεν μιλάμε απλώς για οικονομική πολιτική.
Μιλάμε για το μεγαλύτερο κοινωνικό και ηθικό σκάνδαλο της εποχής μας.