Press Tips
Πίσω από την πιθανή αγοραπωλησία αυτών των ιστορικών τεκμηρίων δεν προβάλεται μια «διαπραγμάτευση συλλεκτικής αξίας», αλλά ένα βαθύ πολιτικό και ηθικό ζήτημα… μπορεί η μνήμη ανθρώπων που θυσιάστηκαν για την ελευθερία της Ελλάδας να μπαίνει στη ζυγαριά της αγοράς;
Οι φωτογραφίες της εκτέλεσης δεν είναι αντικείμενα προς πλειστηριασμό. Είναι ντοκουμέντα αίματος, μαρτυρίες μιας εποχής που διαμόρφωσαν την εθνική μας ταυτότητα. Η μετατροπή τους σε listings και bids, με τιμές που ανεβαίνουν ανάλογα με τη ζήτηση, γεννά εύλογες απορίες… Από πότε η Ιστορία γίνεται «προϊόν» και ποιος έχει τελικά το δικαίωμα διαχείρισής της;
Το γεγονός ότι το υλικό αυτό παρέμεινε για χρόνια κρυφό, εκτός ελληνικών αρχείων και μακριά από τη δημόσια ιστορική έρευνα, εγείρει ακόμη πιο κρίσιμα ερωτήματα. Γιατί δεν αναδείχθηκε νωρίτερα; Ποιοι γνώριζαν την ύπαρξή τους; Πως βρέθηκαν στα χέρια του Τιμ ντε Κρεν; Και κυρίως, πώς είναι δυνατόν τεκμήρια που αφορούν ανθρώπους εκτελεσμένους για την απελευθέρωση της πατρίδας να μην θεωρούνται αυτομάτως εθνικής σημασίας, ώστε να δεσμεύονται θεσμικά από το κράτος και να ανήκουν στη συλλογική μνήμη και όχι στην ιδιωτική κατοχή;
Η επίκληση της «καλής πίστης» ενός συλλέκτη που αποσύρει προσωρινά τα ντοκουμέντα από δημοπρασία δεν αναιρεί την απαξίωση του ζητήματος. Αντίθετα, ρίχνει φως στις σκιές του παρελθόντος… η τύχη της ιστορικής μνήμης φαίνεται να εξαρτάται από τη βούληση ιδιωτών και από τους όρους μιας ενδεχόμενης συμφωνίας. Δηλαδή, από την ίδια λογική της αγοραπωλησίας σε ανεκτίμητης αξίας ιστορικά ντοκουμέντα.
Σε μια χώρα όπου η Ιστορία (διδάσκεται;) ως εθνική παρακαταθήκη, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως διαπραγματεύσιμο «υλικό». Οι φωτογραφίες των εκτελεσμένων δεν είναι εμπορικά assets είναι κομμάτι της εθνικής συνείδησης. Και ακριβώς γι’ αυτό, η θέση τους δεν είναι σε ιδιωτικές συλλογές ή σε διεθνείς πλατφόρμες δημοπρασιών, αλλά σε δημόσια αρχεία, μουσεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα, προσβάσιμα σε όλο τον λαό.
Πίσω από μια πιθανή “συμφωνία” αγοράς… ο φακός φωτίζει το πώς αντιλαμβανόμαστε την Ιστορία μιας φωτογραφίας, ως εμπόρευμα υψηλής αξίας ή ως ιερό χρέος μνήμης απέναντι σε όσους θυσιάστηκαν. Και αυτή είναι μια συζήτηση που δεν μπορεί να γίνεται με όρους «deal», αλλά με όρους ευθύνης, δικαιοσύνης και σεβασμού…γιατί πίσω από το παρασκήνιο είναι τα πολιτικά διαμαντάκια του protothema.gr

Καισαριανή: Πόσο αποτιμώνται οι 12 φωτογραφίες που θα αγοράσει το Δημόσιο, τι λένε έμπειροι συλλέκτες
Αύριο η συνάντηση των εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Πολιτισμού με τον Βέλγο συλλέκτη για τις φωτογραφίες ντοκουμέντα – Ανοιχτό το ενδεχόμενο ύπαρξης και άλλων ντοκουμέντων από το «μετά» της εκτέλεσης