Φαλληφόρια και φέτος… Αναβίωση της Αρχαίας Ελληνικής θρησκείας, και φέτος στην Αθήνα.
Από την αρχαιότητα στο σήμερα… μια παράδοση που δεν χάθηκε
Το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου η Λατρευτική Κοινότητα «Λάβρυς» διοργάνωσε για ενδέκατη χρονιά τα «Φαλληφόρια» στο ιστορικό κέντρο των Αθηνών.
Οι φίλοι του Διονύσου βάδισαν μαζί, στην Πομπή του Φαλλή και εόρτασαν μαζί τιμώντας τον Διόνυσο και την χαρά της ζωής. Επαναφέρουν λοιπόν εορταστικές παραδόσεις που μετά από αιώνες αφάνειας θεωρήθηκαν χαμένες για τον σύγχρονο κόσμο.
Το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου, η αρχική συνάντηση πριν την έναρξη της Φαλλικής πομπής έγινε μπροστά στον χώρο εισόδου του Ωδείου του Ηρώδου Αττικού (Ηρώδειο – Διονυσίου Αρεοπαγίτου) στις 5:30 το απόγευμα.
Τι είδαμε, για μια ακόμα φορά.
Και ξαφνικά, ο χώρος μπροστά από το Ηρώδειο, γέμισε με σειληνούς, σάτυρους και μαινάδες ή βάκχες. Κάθε χρονιά, αναβιώνει, μια πανάρχαια Διονυσιακή γιορτή. Οι θρησκευτές της λατρευτικής Κοινότητας ΛΑΒΡΥΣ, πραγματοποίησαν, και φέτος, μια πανάρχαιη γιορτή.
Φέτος, συναντήθηκαν ξανά, μπροστά από το αρχαίο θέατρο, με τις γνώριμες αυτοσχέδιες φορεσιές τους. Κερασφόροι, φορώντας δέρματα ζώων, στολισμένοι με κισσό και καρπούς από πεύκο , με άφθονο κέφι, και ανάλογη ποσότητα κόκκινου κρασιού, κερνώντας όλους τους παρευρισκόμενους.
Ξεχωρίζει, στη γιορτή, το τεράστιο κόκκινο ομοίωμα, του Φαλλού, και το ξόανο του Θεού Διόνυσου.
Όπως μεταλλάχτηκε, μετά από αιώνες, σε καρναβάλι, αλλά διατηρήθηκε, σε πολλές αγροτικές Κοινότητες, στην Ελλάδα. Οι κερασφόροι, οι μουτζούρηδες, οι μασκαρεμένοι κάθε είδους, με δέρματα ζώων, και τεράστιες κουδούνες, αναβιώνουν κάθε χρόνο, συνήθως χωρίς να συνειδητοποιούν ,την Αρχαία του προέλευση, ένα λαμπρό θρησκευτικό δρώμενο.
Κατά τον μήνα Ποσειδεώνα, η γιορτή αποτελούσε μέρος των μικρών Διονυσίων.
Συμβολίζει τη χαρά, για την αναζωογόνηση της Φύσης και τη γονιμοποίηση της, αλλά όλα αυτά και σε νοητικό επίπεδο.
Φέτος οι σύγχρονοι θρησκευτές, ξεκίνησαν την πορεία τους, όπως πάντα, με μια λιτή θρησκευτική επίκληση / σπονδή, στον τιμώμενο Θεό.
Η γιορτή, ξεκινάει την πορεία της, με στάση, έξω από το Μουσείο της Ακρόπολης, πάνω στον πεζόδρομο. Εκεί, με ολιγόλεπτη στάση, με χορούς, φωνές, κουδούνες και αυτοσχέδιες καραμούζες, με άφθονο θόρυβο, γιορτάζουν το τέλος του χειμώνα, και την αναγέννηση της Φύσης. Μετά, η πορεία, συνεχίζει, κουβαλώντας, τον τεράστιο κόκκινο φαλλό, μέσα από την Πλάκα, στο Ιστορικό Κέντρο, για να καταλήξει, με πολύ κέφι και ενθουσιασμό στο Θησείο.
Η σύγχρονη αναβίωση, εκτελείται σύμφωνα με πηγές, που υπάρχουν για τον Θεό Διόνυσο, και ένδυση, που διασώθηκε από αγγειογραφίες.
Μικρές Λατρευτικές Κοινότητες, ανά την Ελλάδα, εκτελούν πανάρχαιες Θρησκευτικές Τελετές, και αναβιώνουν τα Αρχαία Ελληνικά Ήθη και Έθιμα.
Όραμά τους είναι η επαναφορά της Ελληνικής θρησκευτικής παράδοσης και κατ επέκταση της ελληνικής κοσμοθέασης και τρόπου ζωής στην θέση που της αξίζει, δηλαδή ως ένα πλήρως αναγνωρισμένο και λειτουργικό πνευματικό μονοπάτι . Και η
διατήρηση, ανάδειξη και βιωματική προσέγγιση της Ελληνικής θρησκευτικής παράδοσης.
Διάφορες θρησκευτικές κοινότητες, δραστηριοποιούνται στον χώρο αναβίωσης της αρχαίας λατρείας. Το ύπατο συμβούλιο των Ελλήνων εθνικών, ίσως η παλαιότερη ομάδα, διατηρεί λατρευτικό χώρο, στο κέντρο της Αθήνας. Το ΥΣΕΕ γιόρτασε στις 31 Γενάρη τα Θεογάμια, στον αναγνωρισμένο λατρευτικό τους χώρο, στο κέντρο της Αθήνας.
Άλλες κοινότητες, είναι η Θυμέλη, με συχνή παρουσία τελετών στου Φιλοπάππου .
Επίσης, η Ατθις, αρχαία ελληνική θρησκεία. Αυτή η θρησκευτική κοινότητα, γιόρτασε στις 8 Φλεβάρη, τα Ανθεστήρια, και στις 15 Φλεβάρη, τα Φαλληφόρια. Ομοίως, κάτω από την Ακρόπολη και μπροστά από το Ηρώδειο. Ο θίασος τους από μαινάδες Βάκχες
Σατύρους ,Σελινούς και γλεντοκόπους κατάκλυσε και πάλι το Ιστορικό Κέντρο με Άσκαυλους και Κρουστά .Σύμφωνα με τα κείμενα τους, σε κάθε έκφραση της λεγόμενης ελληνικής παραδόσεως, κάθε έθιμο, κάθε λαογραφική καταγραφή εμπεριέχει και διασώζει στοιχεία της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας.
Το Σάββατο 31/01/2026, η Ατθίς, γιόρτασε τα Πιθοίγια-Χόες, στον λεγόμενο Κήπο της Αφροδίτης. Ένα πανέμορφο ιδιωτικό χώρο, στο Περιστέρι, με μαρμάρινα προπύλαια, Αρχαίου Ελληνικού Ναού, κατασκευασμένο από μάρμαρο, διακοσμημένο με τέχνη και φροντίδα, από μικρά αγάλματα, και ιδιαίτερο σεβασμό και αγάπη.
