Εικόνα ντροπής έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Τρικάλων – Οργή για το χειροκρότημα ορισμένων εργαζομένων στον ιδιοκτήτη της “Βιολάντα” – Φώναζαν…Ντράπηκε και η ντροπή, λακέδες των αφεντικών, πάνω στα πτώματα 5 γυναικών, δουλεύετε και νομίζετε ότι σας κάνουν χάρη, θα ζήσετε σαν δούλοι, πώς θα αντικρίσετε τα παιδιά σας – Συγκλονίζει η δήλωση του γιου της Αγάπης Μπουνόβα μίας εκ των πέντε εργατριών που έχασαν τη ζωή τους στο τραγικό εργοδοτικό έγκλημα

ΒΙΟΛΑΝΤΑ”: Οργή για το χειροκρότημα ορισμένων εργαζομένων στον ιδιοκτήτη της “Βιολάντα”.

Συγκλονίζει ο γιος εργάτριας που έχασε τη ζωή της στο εργοστάσιο

Εικόνα ντροπής έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Τρικάλων

Συγκλονίζει η δήλωση του γιου της Αγάπης Μπουνόβα μίας εκ των πέντε εργατριών που έχασαν τη ζωή τους στο τραγικό εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο μπισκότων «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, σχολιάζοντας τους εργαζομένους που “συμπαραστέκονται” στον εργοδότη τους.

Από την  ντροπιαστική συγκέντρωση στο πλευρό του εργοδότη της “Βιολάντα”.

Ο γιός της νεκρής εργάτριας αναφέρει:

«Εγώ ξέρω ότι η μητέρα μου Αγάπη Μπουνόβα, η Έλενα Κατσαρού, η Βασιλική Σκαμπαρδώνη, η Βούλα Μπουκουβάλα και η Αναστασία Νάσιου έχουν τιναχτεί στον αέρα ενώ εργάζονταν βραδινή βάρδια μέσα στο εργοστάσιο.

Ξέρω ότι από καθαρή τύχη δεν ήταν κι αυτοί στη θέση των θυμάτων.

Ξέρω τα στοιχεία που έχουν βγει στο φως από τόσες διαφορετικές πηγές με τόσος διαφορετικούς τρόπους. Πυροσβεστική, μάρτυρες, εμπειρογνώμονες, εργαζόμενες.

Ξέρω ότι έγινε αναβάθμιση της κατηγορίας και πλέον μιλάμε για δολοφονία με ενδεχόμενο δόλο. Ξέρω ότι πια μιλάμε για κακουργηματικές κατηγορίες. Ξέρω ότι έκλεισε κι άλλο εργοστάσιο του συγκεκριμένου γιατί σύμφωνα με την Περιφέρεια Θεσσαλίας, όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο, ‘κρίνουμε ότι προκαλείται άμεσος κίνδυνος για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων και των εργαζομένων λόγω μη ύπαρξης πιστοποιητικών ελέγχου δεξαμενών σε ισχύ και μη ύπαρξης πιστοποιητικού πυροπροστασίας ή αποδεικτικού αρχειοθέτησης μελέτης πυροπροστασίας».

Ξέρω κι έχω δει βίντεο για το πώς αντιμετώπιζε η συγκεκριμένη εργοδοσία τους συνδικαλιστές και με τι όρους κι απειλές εξασφάλιζε ότι οι εργαζόμενοι θα συμπεριφέρονταν όπως ήθελε αυτή.

Ξέρω ότι ο τόπος είναι μικρός και τα μάτια τους κάποια στιγμή θα συναντηθούν με τα μάτια των οικογενειών των θυμάτων. Των ορφανών, των χήρων, των γονιών που έχασαν τα παιδιά τους. Ξέρω ότι κάποια στιγμή θα περάσουν μπροστά από τους τάφους των συναδέλφων τους που θα μπορούσε να είναι κι ο δικός τους».

Γυναίκα ξέσπασε σε όσους χειροκροτούν τον ιδιοκτήτη

Χθες (Τριτη 17/2) μια γυναίκα αγανακτισμένη από τις εικόνες που αντίκρυσε  όσων συγκεντρώθηκαν στα δικαστήρια των Τρικάλων για να συμπαρασταθούν στον ιδιοκτήτη του εργοστασίου¨”Βιολάντα”.

«Ντράπηκε και η ντροπή, λακέδες των αφεντικών….” 

Η γυναίκα, καθώς περνούσε έξω από τα δικαστήρια Τρικάλων και είδε τη σκηνή των επευφημιών, στάθηκε με το αυτοκίνητό της, άρχισε να διαμαρτύρεται προς αυτούς που είχαν συγκεντρωθεί για συμπαράσταση στον ιδιοκτήτη του εργοστασίου.

«Ντράπηκε και η ντροπή, λακέδες των αφεντικών, πάνω στα πτώματα 5 γυναικών, δουλεύετε και νομίζετε ότι σας κάνουν χάρη, θα ζήσετε σαν δούλοι, πώς θα αντικρίσετε τα παιδιά σας».

Και πρόσθεσε: «Να μιλάμε, παιδιά. Να υπάρχουμε παντού και με όλους τους τρόπους. Ειδικά σ’ αυτές τις σκοτεινές εποχές».

Αργότερα, η ίδια προχώρησε και σε δημόσια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, περιγράφοντας όσα συνέβησαν και το κλίμα που επικρατούσε έξω από τα δικαστήρια.

Αναλυτικά η ανάρτηση της

«Εν θερμώ

Περνώντας με αυτοκίνητο από τα Δικαστήρια Τρικάλων, κοντά στο σπίτι μου, έπεσα πάνω σε συγκέντρωση 80 ατόμων με πανό που έγραφαν ντροπή, αξιοπρέπεια κ.ά. Οι εργαζόμενοι της Βιολάντα, νέα παιδιά οι περισσότεροι συμπαραστέκονταν στο αφεντικό τους που κατέθετε.

Τι ντροπή. Κατέβηκα και άρχισα να τους φωνάζω. Ένας κάμεραμαν μου είπε να φύγω γιατί θα με δείρουν. Οι μπάτσοι χλιαροί. 

“Ντράπηκε και η ντροπή, λακέδες των αφεντικών, πάνω στα πτώματα 5 γυναικών, δουλεύετε και νομίζετε ότι σας κάνουν χάρη, θα ζήσετε σαν δούλοι, πώς θα αντικρίσετε τα παιδιά σας”, τέτοια.

Έμειναν παγωμένοι σαν να τα άκουγαν πρώτη φορά. Στο τέλος ένας-δύο κινήθηκαν προς το μέρος μου, αλλά ήμουν σαν να γύριζα από μάθημα πολεμικών τεχνών. Ένιωσα ότι αν δεν μίλαγα θα γύριζα σπίτι και θα έφτυνα στον καθρέφτη.

Να μιλάμε, παιδιά. Να υπάρχουμε παντού και με όλους τους τρόπους. Ειδικά σ’ αυτές τις σκοτεινές εποχές».

Το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, αναφέρει:

 “Οι συγκεντρώσεις υποστήριξης   μόνο αυθόρμητες δεν είναι, αλλά αντιθέτως έγιναν κατόπιν πιέσεων της διοίκησης του εργοστασίου“.

Ρωγμή στην ενημέρωση – rogmistinenimerosi2.blogspot.com