Υπογραφή Πρωτοκόλλου Αδελφοποίησης μεταξύ
Δήμου Βύρωνα και Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Η αδελφοποίηση του Δήμου Βύρωνα με τον Δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου υπογράφηκε το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου από τον Δήμαρχο Βύρωνα Αλέξη Σωτηρόπουλο και τον Δήμαρχο Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου Σπύρο Διαμαντόπουλο, στο πλαίσιο σχετικής τελετής που έλαβε χώρα στην πόλη του Μεσολογγίου.
Η αδελφοποίηση των δύο Δήμων αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή, καθώς αναγνωρίζει και επισφραγίζει τον δεσμό που συνδέει τις δύο πόλεις μέσω του Λόρδου Βύρωνα που άφησε την τελευταία του πνοή στο Μεσολόγγι το 1824 και εκατό χρόνια αργότερα (το 1924) έδωσε το όνομά του στην πόλη του Βύρωνα.
Έτσι, οι Δήμοι συνδέθηκαν έκτοτε μέσω ενός προσώπου που με την δράση και τον θάνατό του ένωσε την Ευρώπη με την Ελλάδα, την σκέψη με τη δράση και την ποίηση με την θυσία.
Κατά την τελετή, ο Δήμαρχος Βύρωνα δήλωσε στον χαιρετισμό του, μεταξύ άλλων:
«Η υπογραφή του Πρωτοκόλλου Αδελφοποίησης δεν αποτελεί μια τυπική διοικητική πράξη, αλλά μια πράξη ιστορικής δικαίωσης, μνήμης και συνέχειας.
O Λόρδος Βύρων συμβολίζει κάτι που υπερβαίνει τα σύνορα : τη δύναμη της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών.
Αυτό το πνεύμα οφείλουμε να μεταφέρουμε και εμείς στη σύγχρονη εποχή. Να αποδείξουμε ότι η ιστορία δεν είναι απλώς μνημεία, αλλά ευθύνη.
Το Μεσολόγγι δίδαξε την έννοια της θυσίας για την ελευθερία.
Ο Λόρδος Βύρωνας δίδαξε ότι η ελευθερία ενός λαού αφορά όλους τους λαούς. Ο Δήμος Βύρωνα ιδρύθηκε από ανθρώπους που ξεριζώθηκαν συνεπεία μίας εθνικής καταστροφής, αλλά δεν λύγισαν και πρωταγωνίστησαν από τον νέο τόπο της εγκατάστασης τους στους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες. Και η πόλη σας άντεξε πολιορκίες, κακουχίες, δοκιμασίες και στάθηκε όρθια.
Αυτός είναι ο κοινός μας κώδικας : αντοχή, αξιοπρέπεια, ελευθερία.
Και σήμερα σφραγίζουμε αυτή τη σχέση, που βασίζεται όχι μόνο στην ιστορική μνήμη, αλλά και στη σύγχρονη βούληση για συνεργασία και κοινή πορεία (στον πολιτισμό, την παιδεία, τις καλές πρακτικές και την τεχνογνωσία). Είμαι σίγουρος ότι τα επόμενα χρόνια θα αποδείξουν πως αυτή η αδελφοποίηση δεν είναι μία συμβολική κίνηση, αλλά η αρχή μιας ουσιαστικής, δημιουργικής και διαρκούς συνεργασίας …».
