ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΑΣ
ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΊΡΙΣΗ ΣΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ
Σήμερα είναι, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, φανερό ο κίνδυνος αφανισμού της αγροτικής παραγωγής και ,φυσικά, των Ελλήνων αγροτών.
Αυτή η διαπίστωση δεν βγαίνει μόνο από την κραυγή αγωνίας των αγωνιζόμενων. Βγαίνει από τη θλιβερή «πρωτιά» που καταγράφει η παραγωγή γεωργικών προϊόντων της Ελλάδας, καθώς φιγουράρει πρώτη Σον κατάλογο της Eurostat,, από τις χώρες της Ευρωπαϊκής
Ένωσης με τις μεγαλύτερες μειώσεις σε όγκο προϊόντων.
Βγαίνει, επίσης, από τις χαμηλές τιμές που πωλούν τα προϊόντα τους οι αγρότες και στη συνέχεια τα βλέπουν στα σούπερ-μάρκετ σε τριπλάσιες ή και ακόμη πιο ακριβές τιμές.
Βγαίνει και από πολλά άλλα στοιχεία, που έχουν κατ’ επανάληψη παρουσιάσει οι αγρότες
Για όλα αυτά, και πολλά άλλα, οι αγρότες, εδώ και πολλά χρόνια κάνουν αγωνιώδεις εκκλήσεις προς την κυβέρνηση και την κοινωνία.
Και η μεν κοινωνία όχι μόνο τους ακούει, αλλά και τους συμπαραστεκόμαστε αμέριστα, γιατί νιώθουμε ότι η επιβίωση των αγροτών δεν είναι ένα συντεχνιακό αίτημα.
Είναι θέμα που αφορά το παρόν και το μέλλον του τόπου.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι η απάθεια και η αδιαφορία της κυβέρνησης μπροστά στον επερχόμενο αφανισμό. Και αυτό φαίνεται όχι μόνο από την αδιαλλαξία και την άρνηση να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματά τους, αλλά και από τη θετική στάση που τηρεί απέναντι στην, καταστροφική για την αγροτική παραγωγή, συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Mercosur, η οποία θα επιταχύνει τον αφανισμό των αγροτών, ενώ παράλληλα θα πλημμυρίσει την ελληνική και την ευρωπαϊκή αγορά με αγροτικά προϊόντα αμφιβόλου ποιότητας και πολύ επικίνδυνα για την υγεία μας.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση κατά την άποψή μας είναι ανάγκη οι να διαμορφώσουν οι ίδιοι μια ολοκληρωμένη πρόταση για μια πραγματικά Λαϊκή Αγροτική Μεταρρύθμιση, όπως έκαναν το 1984 οι αγρότες της Βραζιλίας. Κεντρικός πυρήνας στη φιλοσοφία αυτής της Μεταρρύθμισης θα είναι η Αυτοδιαχείριση στη Γη και την Παραγωγή.
Είναι αυτονόητο, βέβαια ότι η εφαρμογή μιας τέτοιας μεταρρύθμισης θα απαιτήσει σκληρούς αγώνες, εναντίον του κράτους, των κυβερνήσεων και των πολυεθνικών της αγροτικής βιομηχανίας. Αγώνες που μπορεί να πραγματοποιήσει νικηφόρα το αγροτικό κίνημα με την αγωνιστική αλληλεγγύη της κοινωνίας, όπως έγινε στη Βραζιλία
