Με βαθιά συγκίνηση και σε κλίμα εθνικού σεβασμού, η Πολιτεία αποχαιρετά μια κορυφαία πνευματική προσωπικότητα της χώρας και της διεθνούς ακαδημαϊκής κοινότητας – Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ: Δημοσία δαπάνη η κηδεία στη Μητρόπολη Αθηνών – Ανεκτίμητη η συμβολή της στις βυζαντινές σπουδές και στον παγκόσμιο πολιτισμό. θα προηγηθεί λαϊκό προσκύνημα στην πιο εμβληματική μορφή των γραμμάτων

Δημοσία δαπάνη θα τελεστεί η κηδεία της Ελένης Γλύκατζη – Αρβελέρ, που έφυγε από τη ζωή χθες Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 99 ετών. Η απόφαση ελήφθη από τα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών, Παιδείας και Πολιτισμού.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η εξόδιος ακολουθία αναμένεται να πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου, στη Μητρόπολη Αθηνών, στη μία το μεσημέρι. Θα προηγηθεί λαϊκό προσκύνημα, ώστε το κοινό να αποτίσει φόρο τιμής σε μία από τις πλέον εμβληματικές μορφές των βυζαντινών σπουδών διεθνώς.

Ποια ήταν η κορυφαία ιστορικός

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 1926. Πατέρας της ήταν ο Νικόλαος Γλύκατζης, έμπορος, και μητέρα της η Καλλιρρόη, το γένος Ψαλτίδη. Παντρεύτηκε τον Jacques Ahrweiler και απέκτησαν μια κόρη

Τελείωσε το Δ΄ Γυμνάσιο στην Αθήνα και σπούδασε στη συνέχεια, στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Ιστορίας – Αρχαιολογίας). Συνέχισε τις σπουδές της στην Écoledes Hautes Études στη Γαλλία, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Ιστορίας (1960) και Docteures Lettres το έτος 1966.

Ερευνήτρια του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (1955 κ.εξ.) και διευθύντρια ερευνών από το 1964, εξελέγη καθηγήτρια της Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (1967).

Διετέλεσε διευθύντρια του Τμήματος Ιστορίας και Πρόεδρος της Επιτροπής Έρευνας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης (1969-70), επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Harvard (1973-1974), Αντιπρόεδρος (1970-1973) και Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Paris I (1976-1981, επίτιμη πρόεδρος από το 1981), Πρύτανης της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων (1982-1989), Αντιπρόεδρος (1976-1989) και εν συνεχεία Πρόεδρος του Ιδρύματος Georges Pompidou (1989-1991), Πρόεδρος του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης (Γαλλία), Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Danielle Mitterrand, εμπειρογνώμων για κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες στην UNESCO, πρόεδρος και εν συνεχεία επίτιμη πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ευρώπης, επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Βυζαντινών Σπουδών (1975 κ.εξ.), Γενική Γραμματέας της Διεθνούς Ενώσεως Ιστορικών Επιστημών (1980-1990), Πρόεδρος και εν συνεχεία επίτιμη πρόεδρος της Παγκόσμιας Κίνησης Επιστημονικής Ευθύνης (MURS), Πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου (1999-2012), Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών (1993 -2022) και του Διεθνούς Ιδρύματος Ντιμίτρι Σοστακόβιτς.

Διετέλεσε επίσης αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου, της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου και της Βουλγαρίας και επίτιμη διδάκτωρ πλειάδας πανεπιστημίων (Λονδίνου, Harvard, Βελιγραδίου, Νέας Υόρκης, NewBrunswick, Λίμας, Χάιφας, Παντείου Πανεπιστημίου, Ελληνικού Kαποδιστριακού Πανεπιστημίου Aθηνών, Αμερικανικού Πανεπιστημίου  του Παρισιού, Fribourg, Θεσσαλονίκης και Κρήτης).