Χθες, ψάχνοντας σε βιβλία και στο διαδίκτυο να καταλάβω πώς αποδίδεται πραγματικά η έννοια του “πατριωτισμού”, συνειδητοποίησα κάτι σημαντικό…
Στις μέρες μας, η λέξη αυτή έχει συχνά μπερδευτεί, χρησιμοποιηθεί λάθος, ακόμη και αλλοιωθεί.
Ήθελα λοιπόν να βρω την ουσία της. Τι σημαίνει στην πράξη να αγαπάς την πατρίδα σου;
Και τότε έπεσα ξανά πάνω στην ιστορία του Στέλιου Κυριακίδη.
Και κατάλαβα.
Ο άνθρωπος που δεν έτρεξε απλώς για μια νίκη.
Έτρεξε για έναν ολόκληρο λαό.
Για μια Ελλάδα πληγωμένη, φτωχή, πεινασμένη, που όμως δεν είχε χάσει το φως και την ελπίδα της.
Όταν στάθηκε στη γραμμή εκκίνησης στον Μαραθώνιο της Βοστώνης το 1946, δεν είπε “τρέχω για μένα”.
Είπε
“Για την Ελλάδα”… “for Greece”.
Κέρδισε με την καρδιά, όχι μόνο με τα πόδια.
Και γύρισε πίσω όχι με μετάλλια, αλλά με πλοίο γεμάτο τρόφιμα και βοήθεια για τον λαό του.
Αυτός είναι ο πατριωτισμός.
Όχι λόγια.
Πράξεις. Αξίες. Προσφορά. Σεμνότητα. Ανθρωπιά.
Ο Στέλιος Κυριακίδης δεν φώναξε ποτέ… δεν διεκδίκησε τίτλους…
Απλά στάθηκε εκεί όπου έπρεπε, τη στιγμή που η Ελλάδα τον χρειαζόταν.
Και μας άφησε παρακαταθήκη ότι ο πατριωτισμός είναι η αυτοθυσία για έναν κοινό σκοπό.
Η πίστη σε έναν λαό.
Η αγάπη για έναν τόπο που σε διαμόρφωσε.
Ας τον θυμόμαστε έτσι…
Ο Μαραθωνοδρόμος της ψυχής και της πατρίδας.
Ένας άνθρωπος που έκανε τον κόσμο να δει την Ελλάδα…
όχι με λύπηση, αλλά με σεβασμό.
Στις 12 Απριλίου 1946, ο Στέλιος Κυριακίδης έγραψε ιστορία, όχι μόνο ως δρομέας, αλλά ως σύμβολο ελπίδας και πατριωτισμού. Ο Κυριακίδης, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στον Μαραθώνιο των Ολυμπιακών Αγώνων της Βοστώνης, τερμάτισε πρώτος, φέρνοντας τη νίκη στην Ελλάδα λίγα χρόνια μετά τη φρίκη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου.
Η νίκη του δεν ήταν απλώς αθλητική, ήταν πράξη βαθιάς αλληλεγγύης και αγάπης για την πατρίδα. Με το χρηματικό έπαθλο από τον αγώνα, ο Κυριακίδης συνεισέφερε στην ανοικοδόμηση της Ελλάδας, ενισχύοντας τα ορφανά και τις οικογένειες που επλήγησαν από τον πόλεμο. Η ψυχή και το ήθος του μετατρέπουν τον αγώνα του σε παράδειγμα που εμπνέει ακόμα και σήμερα… η ατομική προσπάθεια μπορεί να γίνει συλλογικό όφελος και η αγάπη για την πατρίδα μπορεί να γίνει πράξη ζωής.
Σήμερα, το όνομα Στέλιος Κυριακίδης παραμένει συνώνυμο του πατριωτισμού, της ανιδιοτέλειας και της δύναμης του ανθρώπινου πνεύματος, ένας πραγματικός ήρωας, όχι μόνο στον αθλητισμό, αλλά και στην καρδιά της Ελλάδας.
