Nέο «πάρτι» με σκάνδαλο φαίνεται να ξεσπά στην Τοπική Αυτοδιοίκηση – Στο επίκεντρο της έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας βρίσκονται οι ψηφιακοί υδρομετρητές, που εγκαταστάθηκαν σε δεκάδες δήμους

Ένα νέο σκάνδαλο φαίνεται να ξεσπά στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, το δημοσίευμα του myota.gr μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα «Σπιτάκια Ανακύκλωσης». Αυτή τη φορά, στο επίκεντρο της έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας βρίσκονται οι ψηφιακοί υδρομετρητές, που εγκαταστάθηκαν σε δεκάδες δήμους και ΔΕΥΑ της χώρας με χρηματοδότηση 180 εκατ. ευρώ από ευρωπαϊκούς πόρους.

Στόχος των έργων ήταν η ορθολογική κατανάλωση και η μείωση των απωλειών νερού.

Ωστόσο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΑΝΤ1 και του Γιώργου Παπαχρήστου, προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα για το κόστος προμήθειας: σε αρκετούς δήμους, η τιμή αγοράς εκτοξεύθηκε στα 250–300 ευρώ ανά τεμάχιο, τη στιγμή που η πραγματική τους αξία στην αγορά δεν ξεπερνά τα 30–35 ευρώ.

Εισαγγελική ευρωβόμβα και για τους υδρομετρητές

Όπως όλα δείχνουν και πάλι οι επιτήδειοι σε συνδυασμό με την αβελτηρία και την πλημμελή έρευνα των αναθετουσών αρχών σε μια περίοδο όπου η διαχείριση των υδάτων επιδοτείται γενναία βρίκανα την μεγάλη ευκαιρία για άμεσο πλουτισμό.

Τι δείχνει η έρευνα
Το myota πραγματοποίηση έρευνα σε 100 συμβάσεις μέσω του Ηλεκτρονικού Μητρώου Δημοσίων Συμβάσεων:
Οι απευθείας αναθέσεις αποτέλεσαν τον κανόνα, παρακάμπτοντας έτσι τον έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Το οικονομικό αντικείμενο της υπόθεσης εκτιμάται ότι μπορεί να ξεπεράσει τα 300 εκατ. ευρώ.

Φαίνεται ότι τρεις εταιρείες μοιράστηκαν την αγορά, γεγονός που οδηγεί σε διερεύνηση ενδεχόμενης καρτελοποίησης και συνεννόησης μεταξύ προμηθευτών. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι μεγάλες εταιρείες που έχουν πάρει πολλά έργα σε ανάλογους δήμους χρεώνουν σε πολύ ψηλές τιμές τους υδρομετρητές ενώ αντίθετα μικρές τοπικές επιχειρήσεις που έχουν πάρει ένα μόνο έργο χρεώνουν σε πολύ χαμηλές τιμές.

Οι αποκλίσεις τιμών είναι τεράστιες:
Σε μια μικρή ομάδα 24 δήμων οι τιμές των υδρομετρητών κυμαίνονται από 20–40 €, τιμές που είναι συμβατές και με την αγορά.
Στην μεγάλη ομάδα των 76 δήμων οι τιμές κυμαίνονται από 128 € έως 190 €, δηλαδή 4–8 φορές πάνω.
Και μην πει κανείς ότι εξαρτάται από την ποιότητα διότι και η επιλογή της ποιότητας είναι στοιχείο προς κρίση.

Αντίστοιχο φαινόμενο με τεράστιες αποκλείσεις παρατηρούμε και στην Υπηρεσία «καταμέτρησης υδρομετρητών» που είναι πολύ διαδεδομένη στις απευθείας αναθέσεις.

Η υπόθεση των υδρομετρητών δεν αφορά μόνο την κακοδιαχείριση κοινοτικών πόρων, αλλά αγγίζει βαθιά και τη θεσμική αξιοπιστία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Οι ευρωπαϊκοί πόροι, που θα μπορούσαν να έχουν αξιοποιηθεί με πολλαπλάσια οικονομία, φαίνεται να μετατράπηκαν σε πεδίο υπερτιμολογήσεων και εύκολου πλουτισμού.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει ήδη ανοίξει τον φάκελο. Το ζητούμενο πλέον είναι αν το «πάρτι» με τα ψηφιακά υδρόμετρα θα αποκαλυφθεί σε όλη του την έκταση και αν θα υπάρξουν θεσμικές παρεμβάσεις για να μην επαναληφθούν ανάλογα φαινόμενα.