Η ημέρα αυτή μας καλεί να αφουγκραστούμε τις ανάγκες των ανθρώπων της Τρίτης Ηλικίας, να αναγνωρίσουμε τις δυσκολίες τους και να συμβάλλουμε στην εξεύρεση λύσεων ως κοινωνία.
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου.
Του Χρήστου Παναγιωτόπουλου
Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίνει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.
Σήμερα 1η Οκτωβρίου -και όχι μόνο-, μας καλεί να ακούσουμε προσεκτικά τις ανάγκες των ανθρώπων της Τρίτης Ηλικίας, να αφουγκραστούμε τα προβλήματά τους και να συμβάλλουμε ως κοινωνία να δοθούν λύσεις.
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ και τον ΠΟΥ, η Παγκόσμια Μέρα Ηλικιωμένων έχει στόχο να αναγνωρισθεί η συμβολή των ηλικιωμένων στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, κάθε χώρας και δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι: στη σύγχρονη εποχή οι ηλικιωμένοι παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεων τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους, αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας, εξ αιτίας του αυξανόμενου κόστους ζωής, που δεν μπορεί να καλυφθεί από την πενιχρή σύνταξη.
Ο όρος Τρίτη Ηλικία αντιπροσωπεύει ανθρώπους άνω των 65 ετών.
Σήμερα τα άτομα άνω των 65 ετών αντιπροσωπεύουν πάνω από 1/3 του πληθυσμού των ασθενών της πρωτοβάθμιας περίθαλψης.
Οι υπέργηροι άνω των 85 είναι επίσης μια ταχέως αυξανόμενη ομάδα με διπλάσια αύξηση σε σχέση με αυτή των ανθρώπων άνω των 65 και τετραπλάσια σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό.
Αν το 2006 αυτή η κατηγορία αντιπροσώπευε γύρω στο 3,8% του ευρωπαϊκού πληθυσμού, σήμερα έχει φτάσει στο 5% και το 2040 θα έχει υπερδιπλασιαστεί και θα πλησιάσει το 9,5%.
Σύμφωνα με την τελευταία δημοσίευση της Eurostat τον Ιούνιο 2016, η δημογραφική γήρανση της Ευρώπης θα είναι ένα από τα σημαντικότερα θέματα που θα απασχολήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2015 ήταν 508,5 εκατομμύρια με τους άνω των 65 ετών να αντιπροσωπεύουν το 20% του πληθυσμού.
Στην Ελλάδα οι άνω των 65 ετών αποτελούν το 20,9%, του πληθυσμού. Η δημογραφική γήρανση της χώρα μας σε συνδυασμό με την υπογεννητικότητα είναι ένα από τα σημαντικότερα θέματα που θα έπρεπε να απασχολούν τους ιθύνοντες.
Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει το ανάλογο ενδιαφέρον.
Μια κοινωνία που δεν επενδύει στην Αλληλεγγύη, στην Αγάπη και τη Φροντίδα για τους ηλικιωμένους, αλλά και συνολικά για τις ευπαθείς ομάδες, είναι μια κοινωνία που πάσχει, νοσεί, που κανείς δεν καμαρώνει για αυτή.
Οι Άνθρωποι της Τρίτης Ηλικίας είναι οι βαθιές μας ρίζες, οι τρυφερές μας αναμνήσεις, ο σύνδεσμος που ενώνει το παρελθόν με το μέλλον μας.
Η επιστήμη καταφέρνει στην εποχή μας να αυξήσει το προσδόκιμο ζωής, οι ασκούντες όμως πολιτική εξουσία ‘’υπερφορτώνουν’’ με επιπλέον εργασιακά βάρη την Τρίτη Ηλικία, με τη συνεχή αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης που την θέλουν να εργάζεται μέχρι τα βαθιά γεράματα των 70 ετών και βάλε….. όπως τα προγράμματα της ΔΥΠΑ όπου εργάζονται μέχρι τα 75
Μια σύγχρονη κοινωνία πρέπει να έχει στο κέντρο της προσοχής της το παιδί και τον ηλικιωμένο, τον άνθρωπο της Τρίτης Ηλικίας. Πρέπει να υπάρχουν σύγχρονοι δωρεάν βρεφονηπιακοί σταθμοί, δημόσια, δωρεάν περίθαλψη, φροντίδα και αξιοπρέπεια για όλους τους ηλικιωμένους Έλληνες και Ελληνίδες – τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας – που ζουν σε ολόκληρη την επικράτεια.
Οι ασκούντες πολιτική εξουσία, Κυβέρνηση -Περιφέρειες -Δήμοι, θα πρέπει επιτέλους να δείξουν πραγματικό ενδιαφέρον για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας- τα περήφανα γηρατειά- τώρα που έχουν περισσότερο ανάγκη την κοινωνική πολιτική, την κρατική μέριμνα και φροντίδα, έτσι ώστε για να κλείσει ο κύκλος της ζωής τους με αξιοπρέπεια.
Οι διαχρονικές καθώς και οι σημερινές ευθύνες του αστικού κράτους και των κυβερνήσεων είναι τεράστιες γιατί με την οικονομική και κοινωνική πολιτική τους που επιβάλουν μια ζωή με στερήσεις και προβλήματα.
