Στις 22 Μαρτίου 2023, ο Δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου, μας σύστησε για πρώτη φορά δημόσια τον ξάδερφό του, τον Χρήστο. Ήταν μια συγκινητική στιγμή, όπου φάνηκε μια ακόμη πλευρά του Δημάρχου, τόσο τρυφερή, ευάλωτη και βαθιά ανθρώπινη, γι αυτό και ο τίτλος που έβαλα στο άρθρο τότε, ήταν:
Όταν η Εικόνα … Αγγίζει τόσο Τρυφερά μια μοναδική στιγμή Αγάπης … η Ψυχή Ακολουθεί!
Ο Χρήστος, με το χαμόγελο και την αγνότητα της ψυχής του, δεν ήταν απλώς συγγενής, αλλά ένας πολύ αγαπημένος άνθρωπος του κ. Παπανικολάου, με τον οποίο μεγάλωσαν μαζί, μοιράστηκαν οικογενειακές στιγμές, χαρές και μνήμες.
Σήμερα, με βαθιά θλίψη, μάθαμε από την ανάρτησή του Δημάρχου πως ο Χρήστος “έφυγε”»
Οι άνθρωποι με Σύνδρομο Down με την παρουσία τους διδάσκουν σε όλους μας τι σημαίνει αγάπη χωρίς όρους, τι σημαίνει προσφορά χωρίς αντάλλαγμα, τι σημαίνει να βλέπεις τη ζωή με καθαρότητα και καλοσύνη.
Οι άγγελοι, όπως είχα γράψει τότε, δεν έχουν χρώματα, δεν έχουν χρωματοσώματα. Έχουν μόνο μεγάλη και αληθινή αγάπη. Ο Χρήστος ήταν ένας από αυτούς. Και τώρα που έφυγε, μας αφήνει πίσω ένα τεράστιο μάθημα… ότι τα άτομα με Σύνδρομο Down δεν είναι «διαφορετικά». Είναι πολύτιμοι άνθρωποι, που μας κάνουν να δούμε τη ζωή πιο αληθινά, πιο ανθρώπινα, πιο φωτεινά.
Η κοινωνία μας οφείλει να μάθει, να ενημερωθεί, να σεβαστεί και να αγκαλιάσει τα άτομα με Σύνδρομο Down. Όχι με οίκτο, αλλά με αναγνώριση και αγάπη. Γιατί χωρίς αυτά τα παιδιά, η ζωή όλων μας θα ήταν πιο φτωχή.
Καλό ταξίδι, Χρήστο. Το χαμόγελό σου θα μείνει ανεξίτηλο στις καρδιές όσων σε γνώρισαν.
Τι είναι το Σύνδρομο Down;
Το Σύνδρομο Down είναι μια γενετική κατάσταση που εμφανίζεται όταν το άτομο έχει ένα επιπλέον χρωμόσωμα. Δεν είναι ασθένεια, αλλά μια διαφορετικότητα στη γενετική σύσταση.
Τα παιδιά και οι ενήλικες με Σύνδρομο Down έχουν τις ίδιες ανάγκες, τα ίδια όνειρα και τις ίδιες επιθυμίες με όλους μας. Μπορούν να πάνε σχολείο, να σπουδάσουν, να εργαστούν, να αγαπήσουν, να δημιουργήσουν φιλίες και να συμβάλουν ουσιαστικά στην κοινωνία.
Το Σύνδρομο Down δεν καθορίζει το χαρακτήρα τους, είναι μόνο ένα κομμάτι της ταυτότητάς τους. Αυτό που τα ξεχωρίζει είναι η αυθεντική καλοσύνη, η αγάπη που μοιράζουν χωρίς όρους και η δύναμη με την οποία αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις της ζωής.
Η κοινωνία μας τα τελευταία χρόνια, μέσα από δεκάδες κοινωνικές δράσεις σε συνεργασία με δήμους, περιφέρειες και οργανώσεις, κάνει βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, ενημερώνεται, ευαισθητοποιείται, αγκαλιάζει όλο και περισσότερο τους ανθρώπους με Σύνδρομο Down.
Γιατί η κοινωνία μας γίνεται πραγματικά πιο πλούσια και πιο δίκαιη όταν όλοι έχουν θέση μέσα της. Όταν δεν αφήνουμε κανέναν στο περιθώριο, όταν η διαφορετικότητα μετατρέπεται σε δύναμη.
Η ένταξη των παιδιών και των ενηλίκων με Σύνδρομο Down στα σχολεία, στους χώρους εργασίας, στον πολιτισμό και στον αθλητισμό δεν είναι «χάρη» που τους κάνουμε, είναι δικαίωμά τους.
Και είναι δικό μας χρέος ως κοινωνία, ως γονείς, ως γείτονες, ως φίλοι, ως άνθρωποι, να τους δώσουμε χώρο… φωνή… χαρά… και αγάπη.
Γιατί αυτοί οι άνθρωποι, με την αγνότητά τους, με την ανεπιτήδευτη καλοσύνη και την αφοπλιστική τους αγάπη, μας δείχνουν κάθε μέρα τι σημαίνει να ζεις αληθινά. Μας διδάσκουν ότι η ζωή δεν μετριέται σε «τέλειες» εικόνες, αλλά σε στιγμές αλήθειας και καρδιάς.
Η Ανάρτηση του Δημάρχου Γλυφάδας
Ο Χρήστος μας δεν είναι πια μαζί μας.…
Ο Χρήστος, που βλέπετε δίπλα μου στη φωτογραφία, είναι πρώτος μου ξάδελφος και ένας από τους πιο αγαπημένους μου ανθρώπους.
Μεγαλώσαμε μαζί, πολύ συχνά ήμασταν μαζί στις οικογενειακές γιορτές και στις διακοπές των παιδικών μας χρόνων.
Όταν δε πέρασαν τα χρόνια και οι γονείς του Χρήστου έφυγαν, τόσο εγώ όσο και τα αδέρφια μου έχουμε πάντα την αγωνία να είναι καλά και πάντα είναι πολύ μεγάλη η χαρά μας όταν συναντιόμαστε.
Ο Χρήστος μας έχει Σύνδρομο Down.
Για όσους δεν γνωρίζουν πολλά για το τι σημαίνει αυτό, η χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down είναι ακόμα μια ευκαιρία για να γίνει αντιληπτό ότι οι άνθρωποι με αυτό το γενετικό σύνδρομο είναι πραγματικοί άγγελοι στη γη.
Ο Χρήστος είναι μόνος του ένας κόσμος ολόκληρος. Είναι η προσωποποίηση της αγνότητας, της αλήθειας και της ανιδιοτέλειας.
Και δικαιούται και εκείνος, και όλοι όσοι έχουν το ίδιο Σύνδρομο, να ζει σε ένα περιβάλλον ευκαιριών και κοινωνικής συμπερίληψης όπως όλοι μας.
Μακριά από προκαταλήψεις, διακρίσεις, αποκλεισμούς.
Όπως ίσως καταλαβαίνετε στον Χρήστο έχω τεράστια αδυναμία.
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα :
Στον Χρήστο χρωστάω πολλά.
Πολύ συχνά τον μνημονεύω για να απαντάω σε διλήμματα που έχω. Για να λαμβάνω αποφάσεις. Για να απαντάω σε όσους δεν καταλαβαίνουν ότι χάρη σε αυτούς τους ανθρώπους η κοινωνία μας γίνεται καλύτερη.
Ο Χρήστος είναι ο οδηγός μου σε πολλά.
