Η φετινή χρονιά μάς βρίσκει για ακόμη μία φορά αντιμέτωπους με τις ίδιες τραγικές εικόνες: καταστροφικές πυρκαγιές, απώλειες περιουσιών, ανυπολόγιστη ζημιά στο φυσικό περιβάλλον και, δυστυχώς, απώλειες ανθρώπινων ζωών. Είναι η ίδια πληγή που κάθε καλοκαίρι ανοίγει ξανά και που, όσο κι αν προσπαθούμε να την επουλώσουμε, επιστρέφει πιο βαθιά και πιο επικίνδυνη.
Με αφορμή αυτές τις δραματικές εξελίξεις, επανέρχομαι στον «Δεκάλογο Σωτηρίας των Δασών», που διατυπώθηκε στο 2ο Forum του ΣΠΑΥ (Σύνδεσμος Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού) και έγινε πράξη στο 3ο. Παράλληλα, το Ελληνικό Δίκτυο Ανθεκτικών Πόλεων έχει παρουσιάσει και καταθέσει στους αρμόδιους φορείς μια τεκμηριωμένη και κοστολογημένη πρόταση, έτοιμη για άμεση και ρεαλιστική εφαρμογή, η οποία εφόσον υιοθετηθεί σε εθνικό επίπεδο, μπορεί να αλλάξει ριζικά την εικόνα της δασοπροστασίας στη χώρα μας.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αν και δεν έχει θεσμική αρμοδιότητα στη φύλαξη των δασών, έχει μπει στην πρώτη γραμμή. Από πατριωτικό καθήκον και τοπικό φιλότιμο, οι Δήμοι σηκώνουν το βάρος της πρόληψης και της παρέμβασης, με εθελοντές, προσωπικό και μέσα που συχνά στερούνται από άλλες ανάγκες.
Το κράτος, ωστόσο, δεν έχει ακόμη οργανώσει μια συντονισμένη και μόνιμη υποστήριξη αυτής της προσπάθειας. Το αποτέλεσμα; Το βλέπουμε γύρω μας κάθε χρόνο – και φοβάμαι ότι θα το δούμε ξανά αν δεν αλλάξει κάτι ουσιαστικό.
Η πρότασή μας είναι σαφής: Δημιουργία Κέντρων Διαχείρισης Κρίσεων σε κάθε Δήμο της χώρας και παράλληλη εφαρμογή του «Δεκάλογου Σωτηρίας των Δασών». Ένα σχέδιο που δεν μένει σε ευχολόγια αλλά συνοδεύεται από συγκεκριμένα βήματα:
