Η ανακοίνωση των δύο Θαλάσσιων Πάρκων σε Ιόνιο και Αιγαίο αποτελεί ένα απαραίτητο βήμα για την προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας και τη βιωσιμότητα των παράκτιων και νησιωτικών περιοχών. Γίνεται όμως στα πλαίσια των διεθνών και ευρωπαϊκών δεσμεύσεων της χώρας μας και όχι κυβερνητική πρωτοβουλία με άσφαιρους λεονταρισμούς εξωτερικής πολιτικής, τονίζουν οι ΠΡΑΣΙΝΟΙ -Οικολογία.
Οι βασικοί προβληματισμοί που προκύπτουν από την κυβερνητική ανακοίνωση αφορούν:
-
Την εξαίρεση κρίσιμων περιοχών από το Θαλάσσιο Πάρκο του Ιονίου και όλων των σημαντικών νησίδων του Καρπάθιου και της Νισύρου από το Πάρκο στο Αιγαίο (παρά την αρχική ανακοίνωση πριν ένα χρόνο)
-
Την ανάγκη να προσδιοριστούν ουσιαστικά μέτρα, αλλιώς τα θαλάσσια πάρκα δεν θα προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό, καθώς δεν φαίνεται να εξαιρούν σοβαρότατες επιβαρυντικές δραστηριότητες, όπως εξορύξεις, υδατοκαλλιέργειες κ.λπ.
«Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τον προσδιορισμό των μέτρων και, φυσικά, την ανακοίνωση επιπλέον περιοχών ώστε να μη μείνουν εκτός προστασίας κρισιμότατες περιοχές, ιδίως στα Δωδεκάνησα», δηλώνει ο συμπρόεδρος των ΠΡΑΣΙΝΩΝ -Οικολογία, Κώστας Παπακωνσταντίνου. «Ωστόσο, μας προβληματίζει στις κυβερνητικές δηλώσεις η αναφορά ότι η κήρυξη των Θαλάσσιων Πάρκων είναι έκφραση εθνικής πολιτικής και «κυριαρχικό μας δικαίωμα» ενώ αποτελεί δέσμευση της χώρας στα πλαίσια διεθνών και ευρωπαϊκών πολιτικών. Αυτός ο εκφυλισμός της έννοιας της προστασίας, δηλαδή ότι είναι θέμα «κυβερνητικής επιλογής» και όχι μονόδρομος και διεθνής υποχρέωση της χώρας στα πλαίσια της παγκόσμιας προσπάθειας για τη σωτηρία του πλανήτη, αποκαλύπτει την έλλειψη αληθινής βούλησης της κυβέρνησης και ότι η προστασία αυτών των περιοχών θα μείνει στα χαρτιά. Φαίνεται πως η κυβέρνηση θυσιάζει την πραγματική αξία των θαλάσσιων πάρκων ως υλοποίηση διεθνούς περιβαλλοντικής πολιτικής, προκειμένου να προβάλει άσφαιρους λεονταρισμούς προς τη γείτονα χώρα».
Τα διεθνή θαλάσσια πάρκα και η σχετική δημόσια διαβούλευση, πηγάζουν από διεθνείς και ευρωπαϊκές πολιτικές, όπως οι δεσμεύσεις από συνόδους των ΗΕ για τους Ωκεανούς, τη Σύμβαση της Βαρκελώνης κ.α.
Η κυβέρνηση αδυνατίζει την (πραγματική) «διπλωματική» αξία και υποβιβάζει την ανακήρυξη των θαλάσσιων πάρκων, από διεθνή υποχρέωση και εφαρμογή ευρωπαϊκής Οδηγίας, σε απλή κυβερνητική πρωτοβουλία. Η στάση αυτή, σε συνδυασμό με την αποδεδειγμένη στήριξη της κυβέρνησης σε καταστροφικές για το θαλάσσιο περιβάλλον ενέργειες, όπως οι εξορύξεις και η επέκταση των υδατοκαλλιεργειών, υπονομεύει και την περιβαλλοντική και την εξωτερική της πολιτική. Δίνει δικαίωμα σε τρίτους να αμφισβητήσουν την ειλικρίνεια των περιβαλλοντικών της προθέσεων ή, έστω, τη συμμόρφωσή της με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να προτείνουν άλλους τρόπους προστασίας στο Αιγαίο αφού η ίδια η Ελλάδα δεν παίρνει στα σοβαρά τις ευρωπαϊκές πολιτικές προστασίας.
|
