Σε οριακή κατάσταση τα δημόσια νοσοκομεία – Οι δημότες Καταγγέλλουν…Ένας καρδιολόγος για όλο το Γενικό Νοσοκομείο Σάμου “Άγιος Παντελεήμων” 

Σε οριακή κατάσταση τα δημόσια νοσοκομεία – Ένας καρδιολόγος για όλο το Γενικό Νοσοκομείο Σάμου “Άγιος Παντελεήμων” 

Η εικόνα που παρουσιάζουν σήμερα τα περισσότερα δημόσια νοσοκομεία της χώρας δεν τιμά κανέναν. Ούτε το κράτος, ούτε την κυβέρνηση, αλλά ούτε και τούς πολίτες. Καθημερινά βιώνουμε ένα σύστημα υγείας στα όριά του, υποστελεχωμένο, εξουθενωμένο και συχνά επικίνδυνο για ασθενείς και εργαζόμενους.

Χαρακτηριστικό και βαθιά ανησυχητικό παράδειγμα είναι ότι συνεχώς δεχόμαστε  καταγγελίες που έρχονται από πολίτες, εργαζόμενους και ασθενείς, αυτή την φορά από το Γενικό νοσοκομείο της Σάμου “Άγιος Παντελεήμων” .

Χαρακτηριστικά οι καταγγελίες αναφέρουν:

Στο Γενικό νοσοκομείο υπηρετούν μόλις δυο καρδιολόγοι, ο ένας καρδιολόγος φεύγει και από Δευτέρα 20 Ιουλίου 2025 θα μείνει μόνο ένας καρδιολόγος να εργάζεται για όλο το νοσοκομείο. Ένας γιατρός για να καλύψει κάθε επείγον περιστατικό, κάθε καρδιολογικό πρόβλημα, εφημερίες, εξετάσεις, κρίσεις. Μια ανθρώπινη ζωή για να σώσει… χιλιάδες άλλες. Πόσο μπορεί να αντέξει;

Και δεν είναι μόνο η Σάμος. Σε όλη την Ελλάδα, από άκρη σε άκρη, γιατροί και νοσηλευτές δουλεύουν σε συνθήκες εξουθένωσης, με ελλείψεις προσωπικού, με υποδομές που καταρρέουν, με ιατρικά μηχανήματα παλιά ή ελλιπή, με αποδοχές που δεν αντικατοπτρίζουν την αξία και την προσφορά τους. Πολλοί έχουν ήδη αποχωρήσει από το ΕΣΥ, αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός συστήματος που τους αφήνει μόνους απέναντι σε μια θάλασσα ουσιωδών αναγκών χωρίς ανταπόκριση.

Οι ασθενείς περιμένουν με τις ώρες στις εφημερίες, εξετάσεις μετατίθενται, χειρουργεία αναβάλλονται, ραντεβού χάνονται στη γραφειοκρατία και τη σύγχυση. Πίσω από κάθε νούμερο, πίσω από κάθε καθυστέρηση, υπάρχει ένας άνθρωπος που πονά και δίπλα του, ένας γιατρός ή μια νοσηλεύτρια που παλεύει, με όσα μέσα έχει.

Η υγεία δεν είναι στατιστικό, είναι το ξενύχτι των γιατρών και των νοσηλευτών που πρέπει να πάρουν αποφάσεις ζωής με εξαντλημένο μυαλό, χωρίς ρεπό και χωρίς υποστήριξη.

Και το ερώτημα παραμένει… Μπορεί ένα κράτος να λέγεται ανθρώπινο, αν δεν φροντίζει τους ανθρώπους του;

Οι φωνές και από τα νοσοκομεία και από τους πολίτες δεν ζητούν θαύματα. Δεν περιμένουν βαρύγδουπες υποσχέσεις. Ζητούν το αυτονόητο, στήριξη, προσλήψεις, σύγχρονες υποδομές, ένα λειτουργικό και ανθρώπινο ΕΣΥ που να μην αφήνει κανέναν μόνο του την ώρα της ανάγκης.

Οι πολίτες ζητούν την άμεση παρέμβαση του υπουργού κ. Άδωνι Γεωργιάδη και όχι με λόγια, αλλά με πράξεις. Με πολιτική βούληση, με σχεδιασμό, με επένδυση στη δημόσια υγεία. Γιατί υγεία χωρίς γιατρούς, χωρίς νοσηλευτές, χωρίς μέσα, παύει να υπάρχει.

Και αν η κυβέρνηση συνεχίσει να κλείνει τα αυτιά της στις εκκλήσεις, τότε το ερώτημα δεν είναι πια πότε θα καταρρεύσει το σύστημα. Το ερώτημα είναι ποιον θα παρασύρει μαζί του. Όταν δεν υπάρχει υγεία για όλους, δεν υπάρχει ούτε κοινωνική δικαιοσύνη, ούτε κράτος πρόνοιας, ούτε αξιοπρέπεια.