Η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει ότι όλα τα προβλήματα της χώρας είναι διαχρονικά και η ίδια δεν ευθύνεται για αυτά, αλλά προσπαθεί να τα διορθώσει. Ίσως να την πιστεύαμε, αν δεν είχε ξανακυβερνήσει ποτέ και δεν είχε χρεοκοπήσει τη χώρα.
Το πραγματικό πρόβλημα όμως δεν είναι οι διαχρονικές ευθύνες, αλλά η διαχρονική ανευθυνότητα. Ποτέ δε φταίει κάποιος. Ποτέ δεν αναλαμβάνει κάποιος την ευθύνη με πραγματικές, νομικές συνέπειες. Μονάχα αστείες παραιτήσεις που σημαίνουν απλά αλλαγή τίτλου για λίγο χρόνο, μέχρι να ξεχαστεί η υπόθεση, όταν κουραστούμε να μιλάμε για αυτήν. Και, φυσικά, αυτές οι προσχηματικές παραιτήσεις συνοδεύονται από συνωμοσιολογίες για “σκευωρίες”, σε συνεργασία με πρόθυμους “δημοσιογράφους” κι ένα δικαστικό σώμα που κωλυσιεργεί και παραλείπει τα καθήκοντά του.
Θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του δεν γνωρίζουν τίποτα, απλά υπογράφουν. Κάποιο αόρατο χέρι προφανώς φταίει ή αυτές οι επίμονες “διαχρονικές ευθύνες”.
