ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ, ΤΙ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΕΤΕ;
Στην “ΑΓΑΠΗ”, δεν μετράς Απουσίες, αλλά Παρουσίες!
Όταν ο γιός μου ήταν δώδεκα χρονών, σε μα κοινωνική εκδήλωση αγάπης, με ρώτησε, μαμά ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που νοιάζεσαι να του δώσεις χώρο και χρόνο από την ζωή σου και γιατί πας να μοιραστείς λίγες στιγμές αγάπης με ξένους ανθρώπους;
Τον αγκάλιασα με Στοργή και του απάντησα: Αυτό που θέλει η ψυχή … αυτό αγκαλιάζει… όπως τώρα!
Τι αξία εχει η αγάπη και η αγκαλιά όταν δεν την δίνεις;
στην “αγάπη”, δεν μετράς απουσίες, θυμάσαι μόνο τις παρουσίες
Τι νόημα όμως θα έχουν τα παραπάνω λόγια για εσένα, εάν στην ζωή σου δεν υπάρξουν με πράξεις αντάξιες πλάτες για να την κουβαλούν;
Οι πλάτες αυτές δεν κτίζονται, δεν χαρίζονται και δεν αγοράζονται. Καθημερινά, δοκιμάζονται, πονούν, ματώνουν, αλλά στο τέλος της ημέρας πάντα χαμογελούν.
Εσύ θα μπορούσες να ζεις χωρίς φίλους; Εσύ θα μπορούσες να ζεις χωρίς αγάπη; Εσύ θα μπορούσες να ζεις χωρίς ελπίδα και όνειρα;
Για εμένα, η Αγάπη είναι ζωή, ποτέ δεν θα κοιμίσω τα όνειρά μου νανουρίζοντάς τα με ψεύτικες υποσχέσεις.
Η αγάπη ζει και αναπνέει μέσα από τα χαμόγελα.
Ας είναι λίγα, μα να είναι αληθινά.
κανένας φόβος, κανένα εμπόδιο, καμία παγίδα, δεν μπορούν να φυλακίσουν την αγάπη μακριά απ’ τα όνειρά της.
Όσο επίπονη κι αν είναι η διαδρομή…
Μην την ψάξεις στους συμβιβασμένους και στους υλιστές… δεν θα την βρεις…
Θα την βρεις όμως, σε σταθερές Αξίες και Αρχές που δεν θα σε προδώσουν ποτέ… όποια … κι΄ αν είναι η τιμή …
Θα την βρεις σ’ αυτούς που γνωρίζουν πως η Γνώση είναι Δύναμη, η Σοφία είναι Ευτυχία, η Αλήθεια είναι Ελευθερία και ο Πόνος είναι Λύτρωση.
Τον Άνθρωπο, στις Δυσκολίες τον Αναγνωρίζεις και τον Εκτιμάς.
… κι αν τον συναντήσεις, τουλάχιστον μην τον προδώσεις…
